Τo επετειακό Spetses Mini Marathon για τα 15 χρόνια της διοργάνωσης ,πραγματοποιήθηκε από τις 2 έως τις 4 Οκτωβρίου 2026 στις Σπέτσες, με επίκεντρο την Πλατεία Ποσειδωνίου.
Ο Δημήτρης Τσάκαλος ήταν ο νικητής στον αγώνα δρόμου των 25χλμ
Ειδήσεις
Η Εθνική Λυρική Σκηνή ταξίδεψε με την Ορχήστρα της για πρώτη φορά στη Νέα Υόρκη για να παρουσιάσει μια ιδιαίτερη συναυλία στο ιστορικό Carnegie Hall (Stern Auditorium / Perelman Stage), με σπουδαία έργα Ελλήνων συνθετών εμπνευσμένα από το έργο και την προσωπικότητα του Νίκου Καζαντζάκη. Στις 15 Οκτωβρίου 2026, η Εθνική Λυρική Σκηνή με τη συναυλία Nikos Kazantzakis: An Odyssey in Music παρουσίασε στο κοινό της Νέας Υόρκης ένα πανόραμα της ελληνικής λόγιας μουσικής με εμβληματικά έργα των Μάνου Χατζιδάκι, Μίκη Θεοδωράκη, Νίκου Σκαλκώτα, Δημήτρη Μητρόπουλου και Γιώργου Κουμεντάκη. Διηύθηνε ο διεθνώς καταξιωμένος Έλληνας μαέστρος και μουσικός διευθυντής της Όπερας του Γκρατς της Αυστρίας Βασίλης Χριστόπουλος. Ερμήνευσαν η διεθνώς αναγνωρισμένη μεσόφωνος Ανίτα Ρατσβελισβίλι και η Ελληνίδα υψίφωνος Μαρία Κωστράκη. Συμμετείχαν η Ορχήστρα της ΕΛΣ και το Σύνολο Μάνος Χατζιδάκις με την H Ερσίλια Μικρού στη θέση της κορυφαίας αρπίστριας της Ορχήστρας. Η συναυλία υλοποιήθηκε με τη δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) για την ενίσχυση της καλλιτεχνικής εξωστρέφειας της ΕΛΣ και εντάσσεται στις επετειακές εκδηλώσεις για τα 30 χρόνια φιλανθρωπικής δράσης του ΙΣΝ.
Ο Νίκος Καζαντζάκης –ο πιο πολυμεταφρασμένος Έλληνας συγγραφέας παγκοσμίως– αποτελεί μια από τις πιο διαχρονικές και γόνιμες πηγές έμπνευσης για την ελληνική μουσική δημιουργία του 20ού και του 21ου αιώνα. Μέσα από τη μουσική και τον κινηματογράφο το έργο του έχει ταξιδέψει στα πέρατα της Γης, καθιστώντας τον μια από τις πιο αναγνωρίσιμες λογοτεχνικές μορφές παγκοσμίως. Έργα όπως Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά, Καπετάν Μιχάλης, Ο Χριστός ξανασταυρώνεται, Ο τελευταίος πειρασμός και η Ασκητική έχουν ταξιδέψει τον ελληνικό πολιτισμό στα πέρατα του κόσμου. Το έργο του, βαθιά φιλοσοφικό και τραγικό, αλλά ταυτόχρονα έντονα λαϊκό και βιωματικό, αγγίζει καίρια ζητήματα ελευθερίας, μοίρας, πίστης και ανθρώπινης υπέρβασης. Η ποιητική και δραματουργική δύναμη της γραφής του προσέλκυσε κορυφαίους Έλληνες συνθέτες, οι οποίοι επιχείρησαν, μέσα από τις μελοποιήσεις τους, να μεταφέρουν στον μουσικό λόγο την ένταση, τον στοχασμό και τον υπαρξιακό παλμό του καζαντζακικού σύμπαντος. Η έμμεση συνεισφορά του στο ρεπερτόριο της μουσικής καλύπτει τουλάχιστον πέντε διαφορετικά είδη: συμφωνική μουσική, όπερα, μπαλέτο, μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο. Τα μουσικά έργα που έχουν αντλήσει έμπνευση από τον Καζαντζάκη δεν λειτουργούν απλώς ως μουσικές αποδόσεις των κειμένων, αλλά ως δημιουργικοί διάλογοι ανάμεσα στη λογοτεχνία και τη μουσική, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διαμόρφωση της σύγχρονης ελληνικής μουσικής και καλλιτεχνικής ευρύτερα ταυτότητας. Δίχως την ανάγκη κανενός είδους «μετάφρασης», η παγκόσμια γλώσσα της μουσικής είναι ίσως το πιο πρόσφορο μέσο για ένα συναρπαστικό ταξίδι περιπλάνησης στον κόσμο του συγγραφέα.
Το πρόγραμμα της συναυλίας Nikos Kazantzakis: An Odyssey in Music της ΕΛΣ που παρουσιάστηκε στο Carnegie Hall δημιουργεί μια μοναδική μουσική γέφυρα που συνδέει διάφορες γενιές Ελλήνων συνθετών. Παρά τις διαφορετικές αισθητικές και καλλιτεχνικές τους διαδρομές, όλοι οι συνθέτες επηρεάστηκαν βαθιά από τον πνευματικό κόσμο του Νίκου Καζαντζάκη και το νησί της Κρήτης – είτε ως τόπο καταγωγής είτε ως κληρονομιά ή ως συμβολική αναφορά.
Το μυθιστόρημα Καπετάν Μιχάλης του Νίκου Καζαντζάκη αποτέλεσε σημαντική πηγή έμπνευσης για τον Μάνο Χατζιδάκι (1925-1994), ο οποίος το 1966 συνέθεσε τη μουσική για την ομώνυμη θεατρική διασκευή του έργου. Οι καζαντζακικές θεματικές της ελευθερίας, της θυσίας και της εσωτερικής σύγκρουσης μετασχηματίζονται στη μουσική του Χατζιδάκι όχι ως επική αφήγηση, αλλά ως λυρικό και υπαρξιακό σχόλιο. Η μουσική φωτίζει τον εσωτερικό κόσμο του ήρωα και συνομιλεί ουσιαστικά με τον λόγο του Καζαντζάκη, προσφέροντας μια αυτόνομη καλλιτεχνική ανάγνωση του έργου. Το έργο θα ερμηνεύσει η υψίφωνος Μαρία Κωστράκη, συνοδεία του Συνόλου Μάνος Χατζιδάκις.
H παγκοσμίως πιο αναγνωρίσιμη μουσική ενσάρκωση του Νίκου Καζαντζάκη είναι αναμφίβολα ο Ζορμπάς του Μίκη Θεοδωράκη (1925-2021). Μέσα από τη μουσική της κινηματογραφικής μεταφοράς που έκανε ο Μιχάλης Κακογιάννης στο μυθιστόρημα Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά, ο Θεοδωράκης χάρισε στον ήρωα μια δική του μουσική ταυτότητα, τη δική του φωνή, η οποία ειδικά με τον περίφημο «Χορό του Ζορμπά» ταυτίστηκε με το ελληνικό πνεύμα διεθνώς. Ερμηνεύει η διάσημη μεσόφωνος Ανίτα Ρατσβελισβίλι.
Ο Γιώργος Κουμεντάκης (γενν. 1959) στο συμφωνικό έργο Amor Fati (2007) εμπνέεται από τη φιλοσοφία και το πνεύμα του Καζαντζάκη. Ο ίδιος προσεγγίζει την κρητική μουσική και τις χαρακτηριστικές «κοντυλιές» μέσω μιας αφαιρετικής ορχηστρικής γραφής, χωρίς τη χρήση παραδοσιακών μουσικών οργάνων. Γραμμένο για τα πενήντα χρόνια από τον θάνατο του συγγραφέα, το Amor Fati –όπως υποδηλώνει και ο τίτλος– αποτυπώνει την καζαντζακική αποδοχή της μοίρας και τη βαθιά σχέση του συνθέτη με την κρητική μουσική ταυτότητα. Το Amor Fati θα κάνει την αμερικανική του πρεμιέρα στη συναυλία αυτή.
Επιπλέον, στη συναυλία παρουσιάστηκαν και δύο μοναδικά έργα της ελληνικής λόγιας μουσικής εμπνευσμένα από τη μακραίωνη ιστορία και τον λαϊκό πολιτισμό της Κρήτης, του νησιού που επηρέασε καθοριστικά τον Καζαντζάκη.
Οι τρεις Κρητικοί χοροί του Νίκου Σκαλκώτα (1904-1949) εμπνέονται από την Κρήτη και την κρητική μουσική. Ο Σκαλκώτας, κορυφαία μορφή της νεοελληνικής μουσικής, έγραψε έργα που εκτείνονται από την Εθνική Σχολή και τον νεοκλασικισμό στην ατονικότητα και τον δωδεκαφθογγισμό. Το πιο εμβληματικό έργο του, οι 36 Ελληνικοί χοροί, βασίζονται σε δημοτικά τραγούδια και παραδοσιακούς σκοπούς από όλη την Ελλάδα, τονίζοντας τα ιδιαίτερα μουσικά χαρακτηριστικά και αναδεικνύοντας την ποικιλομορφία του ελληνικού τοπίου.
Ο Δημήτρης Μητρόπουλος (1896-1960) μαγεμένος από την κρητική κουλτούρα έγραψε το έργο Κρητική γιορτή το 1919. Ο κορυφαίος Έλληνας μαέστρος του 20ού αιώνα, ο οποίος είχε φιλική σχέση με τον Νίκο Καζαντζάκη, ξεκίνησε τη διεθνή του πορεία από τη Φιλαρμονική του Βερολίνου και έκανε σπουδαία σταδιοδρομία στην Αμερική – όπου, μεταξύ άλλων, διετέλεσε και μουσικός και καλλιτεχνικός διευθυντής της Φιλαρμονικής της Νέας Υόρκης. Η Κρητική γιορτή είναι ένα από τα πρώτα αξιόλογα νεανικά του έργα για πιάνο, το οποίο αργότερα ο Νίκος Σκαλκώτας ενορχήστρωσε για ορχήστρα.
H συναυλία της 15ης Οκτωβρίου 2026 στο Carnegie Hall πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της διεθνούς εξωστρέφειας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, σε συνέχεια των εξαιρετικά επιτυχημένων περιοδειών της σε Ευρώπη, Ασία, Αυστραλία και Αφρική. Η συναυλία πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη και της Ελληνικής Ορθόδοξης Αρχιεπισκοπής της Αμερικής.
Επίσημος εταιρικός συνεργάτης για το ντεμπούτο της ΕΛΣ στο Carnegie Hall είναι η εταιρεία Capital Clean Energy Carriers και ο Ευάγγελος Μαρινάκης, ο οποίος στηρίζει το έργο του Νίκου Καζαντζάκη ως Μέγας Χορηγός του Μουσείου Καζαντζάκη στο Ηράκλειο της Κρήτης.
https://www.carnegiehall.org/Calendar/2026/10/15/Nikos-Kazantzakis-An-Odyssey-in-Music-0800PM#/
Βασίλης Ψάλτης: “Η αλλαγή της Alpha bank – Νέα εποχή με ανανεωμένη ταυτότητα και σημαντικές αλλαγές”
Τη νέα εταιρική της ταυτότητα παρουσίασε σήμερα η Alpha Bank, με κεντρικό μήνυμα «Ορίζοντας ένα νέο Μαζί». Η ταυτότητα δεν προηγείται της αλλαγής, την ακολουθεί. Εκφράζει μια Τράπεζα που, έξι χρόνια μετά την έναρξη του μετασχηματισμού της, έχει ενισχύσει την οικονομική της θέση και έχει χτίσει ένα οικοσύστημα δυνατοτήτων με διεθνή εμβέλεια, με στόχο να προσφέρει περισσότερες επιλογές σε ιδιώτες και επιχειρήσεις.
«Μεγαλώσαμε για να γίνουμε πιο χρήσιμοι και η επιτυχία μας δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερη από την επιτυχία εκείνων που υπηρετούμε, των πελατών μας», δήλωσε ο CEO του Ομίλου Alpha Bank, Βασίλης Ψάλτης, προσθέτοντας πως «η νέα μας ταυτότητα εκφράζει την Alpha Bank που έχουμε ήδη δημιουργήσει.
Βασίλης Ψάλτης: Η αλλαγή της Alpha bank – Νέα εποχή με ανανεωμένη ταυτότητα και σημαντικές αλλαγές
Πέθανε τη Δευτέρα 18 Μαΐου 2026 ο ιδιοκτήτης του βιβλιοπωλείου Πρωτοπορία και εκδότης Βαγγέλης Τρικεριώτης.
Αποφοίτησε από τη Γερμανική Σχολή Αθηνών το 1965 και τον Φεβρουάριο του 1968, μαζί με την Πελαγία Μιχαηλίδου και τον Γιώργο Χατζόπουλο συνυπέγραψαν το καταστατικό της εκδοτικής εταιρείας «Κάλβος». Στο τέλος εκείνης της χρονιάς ο Κάλβος θα έβγαζε τα τρία πρώτα βιβλία του.
Το 1969 ο Τρικεριώτης θα ιδρύσει ένα από τα σημαντικότερα κινηματογραφικά περιοδικά, τον Σύγχρονο Κινηματογράφο, και θα μείνει στη θέση του εκδότη (με Διευθυντή σύνταξης τον Βασίλη Ραφαηλίδη) για τα πέντε πρώτα τεύχη. Το 1970 αποχώρησε από τον Σύγχρονο Κινηματογράφο και από τον Κάλβο λόγω στράτευσης και στα μέσα της δεκαετίας του 1970 ίδρυσε τις δικές του εκδόσεις Γράμματα και το βιβλιοπωλείο Πρωτοπορία στα Εξάρχεια. Η Πρωτοπορία σύντομα επεκτάθηκε στη Θεσσαλονίκη και την Πάτρα αποτελώντας ένα σταθερό σημείο αναφοράς για το αναγνωστικό κοινό που αναζητούσε ποικιλία και καλές τιμές.
Όταν οι εκδοτικοί οίκοι Γλάρος και Γνώση έκλεισαν ο Βαγγέλης Τρικεριώτης αγόρασε τα βιβλία των εκδόσεων και στη συνέχεια προχωρούσε και σε ανατυπώσεις ορισμένων τίτλων. Το ίδιο είχε κάνει και με τις εκδόσεις με κείμενα περί τέχνης «Υποδομή».
Aπό τον γάμο του με την ποιήτρια Τζένη Μαστοράκη απέκτησε μία κόρη, τη Μαγιού Τρικεριώτη.
Η κηδεία του Βαγγέλη Τρικεριώτη έγινε το Σαββατο 23/5, στις 12:30 στο Πρώτο Νεκροταφείο, όπως ενημέρωσε το Βιβλιοπωλείο Πρωτοπορία με ανάρτησή του.
Konstantin Papailiou: ‘There is no plan B’
Konstantin Papailiou is on a mission. GridEx meets the CIGRE President in Paris with the Grecian determined to play his part in overcoming what he views as the sector’s greatest challenge.
If Konstantin Papailiou hadn’t gone into electrical engineering, he would have made an excellent spin doctor. During an hour-long interview with GridEx, the President of CIGRE rolls out self-coined slogans one after another to illustrate his points of view on the energy transition, digitalisation of the grid, and the roles that networks, politicians and the public must play.
There is one message that the charismatic Grecian repeatedly returns to: “there is no plan B, there is no planet B”.
It was also the take home message from his opening speech at CIGRE Paris Session 2026 this August, in which he urged delegates to recognise the magnitude of delivering the energy transition.
Our interview takes place at the end of the conference’s second day, tucked away in a quiet meeting room with the tip of the Eiffel Tower just in view. Papailiou admits to welcoming the chance to sit down having spent much of the preceding 48 hours being mobbed by the conference’s 5,000-plus delegates, all eager to shake the hand of the man at the organisation’s helm. And while you could forgive the former CEO of the Pfisterer Group for being jaded, he quickly perks up when we start talking about his vision for the sector.
Following a summer of extreme weather events across Europe, Papailiou says that working in the energy sector “is not a job anymore […] it is a mission”, pushing one clenched fist into his other hand to emphasise his point.
That mission, however, cannot be achieved by engineers alone, Papailiou stresses. Instead, it must be understood by citizens, regulators, politicians, suppliers, academics and the next generation who need persuading to enter the profession. For that to happen, the grid must become more digital, more flexible and more integrated, but it must also become more visible in public imagination.
Papailiou warns that without that wider understanding, the transition risks being slowed not by a lack of technology, but by a lack of trust, public support and an impending workforce crisis.
Summer of devastation
Papailiou points to recent wildfires across the continent and extreme summer temperatures as the urgent factors driving his mission. At the exact moment we discuss the impact of these extreme weather events, a tornado tore through villages in southern France, devastatingly adding to Papailiou’s catalogue of evidence.
And while such events are currently front-page news, Papailiou is cautious about assuming extreme weather alone will shift opinion. “People have very short memories,” he says. “Tomorrow, something else happens, and they will stop talking about it being 39 degrees.”
For this reason, Papailiou views the energy transition (and by extension the digitalisation of grids) not as a delivery challenge but as a communication challenge – something he says energy networks have ignored for decades, fuelling public resistance.
“I was involved in the business of overhead lines all my life,” Papailiou says. “And for many, many years people have been objecting to them for the same reasons. They are not aesthetic, they ruin the landscape etc. Then there are the pseudo scientists that make claims that they cause cancer or leukaemia to children, which is not true.”
Looking back over his 40-plus year career, Papailiou says that in the past utilities didn’t feel the responsibility to explain the importance of infrastructure projects to the public. However, for him, delivering the energy transition is a “generational obligation”. “Nobody talks about the real war, and we must,” he adds. “The long-term war is the war to save the planet.
“As Barack Obama famously said a few years ago, ‘we are the first generation to feel the impact of climate change, and the last generation that can do something about it’. We cannot leave this to policymakers alone. We have to do it ourselves, for our communities, for our families, and for the world which depends on us.”
Scale of grid expansion challenge
Across Europe, an estimated 8 million kilometres of high voltage overhead lines will be needed by 2040. On top of that another 3-4 million kilometres of lines built across the continent shortly after the Second World War will need upgrading, Papailiou adds: “As James Bond said, only ‘diamonds are forever’, overhead lines are not. So, the utilities, the big TSOs, must spend a lot of money to upgrade which means they need to convince people that it’s necessary to have overhead lines.”
With an unprecedented amount of work required to expand grids, Papailiou says changing that narrative and securing a social mandate to build is essential. However, public buy-in for grid investment will also depend on affordability.
He says that while consumers may understand the climate case for new infrastructure, support will soon dissipate if bills rise to unaffordable levels. Therefore, when it comes to rolling out both physical and digital infrastructure, Papailiou wants energy networks to be realistic about what they need.
“Let’s be honest, we are engineers. If you give us an open chequebook, we’ll design a substation which is AI-driven, gold-plated with a robot dog barking every time a relay operates, and we don’t care how much it will cost to be built,” he says.
“We have to rethink that. We have to rethink our design issues. We have to think about the circular economy. We have to make sure that depreciation models are in place to make electricity affordable, and we cannot rely on subsidies. And we should be technology open […] we cannot be ideologically blunt.”
The key to the affordability question, for Papailiou, requires grid operators, regulators and policymakers to clearly explain to the public how investment reduces longer-term system costs, improves security of supply and unlocks cheaper clean generation. They also need to show how vulnerable customers are protected. “If the transition is perceived as unfair, technical progress will not be enough,” he adds. “The industry’s challenge is to make those benefits concrete without pretending the costs do not exist.
“This should be understood by the people on the street,” Papailiou says. “It is a long-term process, which includes affordability.”
Skills challenge
Alongside the communication challenge is the need to tackle an impending skills shortage. With so much work to do, the CIGRE President believes the only way to attract the next generation of engineers is to tie his mission to save the planet more closely to the energy transition.
“We don’t have qualified people anymore. This is a very big issue,” he says. “To study electrical engineering is definitely more difficult than studying something much simpler, and you do not necessarily earn more money.” The answer, Papailiou argues, is to give the profession “meaning”: “young people need to see grid engineering not only as a technical career but as a climate mission”.
One success Papailiou has already had is convincing his son to follow in his footsteps – however, he also had the help of his wife on that front, who Papailiou met at a CIGRE conference many decades ago.
Digitalisation of the grid will help with the skills challenge, Papailiou believes, however he warns against viewing it as a “magic layer” spread over an old system. “We still have to qualify people to run these projects. They are not running automatically. You need programmers. You need people.”
He adds that the skills gap risks becoming one of the transition’s defining constraints as networks are asked to build faster, operate closer to real time, protect themselves from cyber threats and integrate millions of new devices. At the same time, many utilities are dealing with ageing workforces and competition for digital talent from sectors that may appear more glamorous or better paid.
CIGRE has responded by establishing an Innovation and Education Fund, and Papailiou says the organisation is also looking at how young people talk about engineering on social networks. That matters because recruitment starts before university, he says: “The sector cannot wait until students have already chosen another path. We should start early.”
Changing role of DSOs
For DSOs in particular, digital skills will determine whether they can move from passive asset owners to active system managers. Earlier this year, the European Commission issued a funding call aimed at boosting digital skills for DSOs, and Papailiou believes this will be key to modernising the entire grid.
However, he says the scale of the DSO landscape makes this difficult. Some countries have a handful of large operators, but many others have hundreds or even thousands of small municipal or regional utilities. “In a small country like Switzerland, we have about 600 DSOs,” Papailiou notes. “Germany is the same — thousands of DSOs. It is not so easy.”
The solution, he suggests, will not be to force every small DSO to become a miniature version of a major TSO. Instead, cooperation, shared platforms and shared technical knowledge will be required. “They [DSOs] do not have to develop everything from scratch,” he says. “Maybe 10 companies can share one expensive person who knows about digitalisation. Then each pays one tenth.”
He also believes that the traditional separation between transmission and distribution is breaking down. “When I started as a young engineer, we had dedicated power stations, radial feeds, and there was the meter and the streetlight,” Papailiou says. “This has changed now. We have batteries, EVs, storage, hydrogen, rooftop solar. The system has become bidirectional and it means TSOs and DSOs need to work together more than ever before.”
That shift places new responsibilities on both TSOs and DSOs. At a transmission level, network operators must plan and operate a system where flows are less predictable and stability depends on resources beyond the transmission boundary. DSOs, meanwhile, are no longer passive network companies and they must manage distributed energy resources, congestion, flexibility and customer connections.
Visibility across both systems therefore will be key to both expanding the grid and optimising the existing infrastructure, Papailiou adds. In response to this changing landscape, CIGRE has launched its OneGrid initiative to help facilitate a closer relationship and better data sharing across transmission and distribution. In practice, the OneGrid initiative has been establish to ensure that distribution is clearly represented in the technical work that CIGRE publishes.
Supply chain holds the key
Another major challenge – and major change in the system – is the relationship system operators have with supply chain partners. The grid transition requires transformers, cables, inverters, switchgear, conductors, protection systems, software and specialist labour at an unprecedented scale.
In consequence, uppliers have full order books and can afford to be selective about which networks they work for, meaning procurement models built for an era of buyer power are being challenged.
Papailiou says that he could never have imagined this dynamic when he was starting out in the industry. In the past, he says, the purchasing manager at a utility was “the second level after God”, while suppliers were “trying to survive”. Now, he says, “it is exactly the opposite. They have so many projects that suppliers can choose.”
“Ten years ago, a supplier would be creeping on the ground,” Papailiou jokes, with a wry smile as he reflects on a career largely spent in the supply chain. “Now CEOs understand that we have to think about the supply chain.”
Despite the scale of the challenge, Papailiou is not pessimistic. He sees progress in the way industry leaders now talk about the system as a whole ecosystem.
He also sees support for his solutions: shared expertise for smaller DSOs, stronger TSO-DSO collaboration, digital tools that improve visibility, and better communication with the public.
“There is always a solution to any problem,” he concludes.
Το πρώτο Greek Theater Festival Berlin ανοίγει τις πόρτες του στην Ελληνική Πρεσβεία Βερολίνου και συνεχίζει στο tak Theater Aufbau Kreuzberg, φέρνοντας τη σύγχρονη ελληνική και κυπριακή δραματουργία εκεί που της αξίζει να βρίσκεται: μπροστά στο κοινό.
Οι παραστάσεις παρουσιάζονται στα ελληνικά, με υπέρτιτλους στα ελληνικά και τα γερμανικά. Επιπλέον, σε μεμονωμένες παραστάσεις θα παρέχονται υπέρτιτλοι προσαρμοσμένοι για κωφά και βαρήκοα άτομα, ακουστική περιγραφή και απτική ξενάγηση για τυφλά άτομα και διερμηνεία στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα. Γιατί το θέατρο είναι για όλους.
Η Αριέλλα Καρατώλου είναι μέρος της ομάδας του Greek Theater Festival Greek Theater, που γίνεται στο Βερολίνο ως Set and Costume Designer. Διαμορφώνει την οπτική ταυτότητα του φεστιβάλ, σχεδιάζοντας τα σκηνικά και τα κοστούμια των παραστάσεων.
https://greektheaterfestivalberlin.com/production/manoli/
https://greektheaterfestivalberlin.com/production/i-her-slave/
https://greektheaterfestivalberlin.com/production/my-beloved-washing-machine/
https://greektheaterfestivalberlin.com/production/n-euro-se/
https://greektheaterfestivalberlin.com/el/production/hotel-eternite-gr/
Η Λένα Κιτσοπούλου συμμετέχει με το έργο της Ν–ΕΥΡΩ–ΣΗ Greek Theater Festival του Βερολίνου το Σάββατο 21 Νοεμβρίου στο ak Theater Aufbau Kreuzberg, (Prinzenstraße 85 F, 10969 Berlin-Bezirk Friedrichshain-Kreuzberg)
Μετά την παράσταση θα ακολουθήσει συζήτηση με την συγγραφέα.
Ν–ΕΥΡΩ–ΣΗ
Γύρω από το οικογενειακό τραπέζι της κουζίνας, μια Μητέρα, ένας Πατέρας και ο έφηβος γιος τους συντρώγουν, σε μια ατμόσφαιρα όπου η καθημερινότητα μετατρέπεται γρήγορα σε πεδίο ασφυκτικής ψυχολογικής πίεσης. Το μεταδραματικό κείμενο της Λένας Κιτσοπούλου (2012) εστιάζει στα συστήματα εξουσίας και στη δυσλειτουργία της οικογένειας, όπου οι δύο γονείς καταπιέζουν ο ένας τον άλλον και, μαζί, το παιδί τους. Με πρόσχημα το «καλό» του, επικρίνουν διαρκώς τις επιλογές του, από το φαγητό και τη συμπεριφορά μέχρι τα ενδιαφέροντα και τις αθλητικές του επιδόσεις. Οι γονικές προσδοκίες μετατρέπονται σε παράλογες, βίαιες και σουρεαλιστικές απαιτήσεις. Ένα έργο-γροθιά για την οικογενειακή και κοινωνική νεύρωση, τον αυταρχισμό και την καταπίεση, που αποκαλύπτει τα όρια της ανθρώπινης αντοχής και οδηγεί τους ήρωες σε μια αναπόφευκτη, συγκλονιστική κορύφωση.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΔΑΣ
Στη δική μας ανάγνωση, το οικογενειακό δράμα διαδραματίζεται πίσω από κλειστές πόρτες. Σε μια γειτονιά γεμάτη ζωή και δράση, κανείς δεν βρίσκει τον χρόνο και την θέληση να απλώσει ένα χέρι βοήθειας σε μια βαθιά τοξική οικογενειακή συνθήκη.
Ερμηνεύουν:
Μητέρα: Κατερίνα Δημοπούλου
Γιός: Ηλίας: Παπαγιάννης
Πατέρας: Πέτρος Ζαβράκας
Συμμετέχουν:
Γιάννης Στεργίου, Miss Stray, Δέσποινα Λαρούμ-Τουρλακίδου, Νικόλαος Κουάντρι
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία: Έλενα Σωκράτους
Κινησιολογία: Στέλλα Ζάννου
Σκηνογραφία: Ναταλί Γιαννοπούλου, Αριέλλα Καρατώλου
Ενδυματολογία: Αριέλλα Καρατώλου
Σχεδιασμός φωτισμού: Ναταλί Γιαννοπούλου
Μουσική: Γιάννης Στεργίου
Ήχος: Βίκτωρ Καραμάνης
Βοηθοί σκηνοθέτιδας: Ιάσονας Χαρίτου, Βάιος Κολοφωτιάς
Βοηθός σκηνογράφων: Ελένη Δραζίνου
Υπέρτιτλοι: Νατάσα Καρκατζίνου
Μετάφραση: Theo Votsos
https://greektheaterfestivalberlin.com/production/n-euro-se/
Seit 1931 verwandeln hunderte Ehrenamtliche das erste Adventswochenende in ein Fest der Nächstenliebe – getragen vom Evangelischen Diakonieverein, der Evangelischen Kirche deutscher Sprache und der Katholischen Gemeinde St. Michael in Athen.
Μια νέα χρονιά ξεκινά με βιβλία, ιστορίες, εικόνες, δημιουργική γραφή, τέχνη, τεχνολογία, κινηματογράφο και… πολλές εκπλήξεις!
Το νέο πρόγραμμα «Εκπαιδευτικές Δράσεις για Παιδιά & Εφήβους στις Βιβλιοθήκες μας» περιλαμβάνει 13 διαφορετικές δράσεις για παιδιά προσχολικής ηλικίας, μαθητές Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου.
Από τα βιβλία Οι αριθμοί της Εθνικής Πινακοθήκης και Γιορτάζοντας το Halloween στο Μεξικό, μέχρι δημιουργική γραφή με Τεχνητή Νοημοσύνη, κόμικς, κινηματογράφο, drones, βιβλιοδεσία και παιχνίδια γρίφων στη βιβλιοθήκη, κάθε δράση γίνεται αφορμή για εξερεύνηση, έκφραση και δημιουργία.
✨Όλες οι δράσεις παρέχονται δωρεάν, με απαραίτητη προεγγραφή.
📅Το πρόγραμμα ξεκινά τον Οκτώβριο του 2026 και συνεχίζεται έως τον Ιούνιο του 2027.
https://www.laskaridisfoundation.org/wp-content/uploads/db_programme_kids_teens_26_27_fn-3.pdf
Την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου στις 19:00 η Αλυσίδα Πολιτισμού IANOS και οι εκδόσεις Καστανιώτη διοργανώνουν παρουσίαση του βιβλίου της Έλενας Καρακούλη με τίτλο «Υπουργείο Μοναξιάς».
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στον Ιανό της Θεσσαλονίκης, Αριστοτέλους 7.
Με την Ελενα Καρακούλη θα συνομιλήσει η δημοσιογράφος Δέσποινα Αυγερίδου.
Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει ο ηθοποιός Νίκος Ψαράς.
Το «Υπουργείο Μοναξιάς» της Έλενας Καρακούλη είναι ένα συναρπαστικό δυστοπικό μυθιστόρημα που εξερευνά με οξυδέρκεια ένα από τα μεγαλύτερα κοινωνικά προβλήματα της σύγχρονης εποχής: τη μοναξιά. Σε μια κοινωνία όπου οι άνθρωποι είναι περισσότερο συνδεδεμένοι ψηφιακά από ποτέ, αλλά συναισθηματικά απομονωμένοι, το κράτος δημιουργεί το Υπουργείο Μοναξιάς, έναν πρωτοποριακό οργανισμό που προσφέρει συντροφιά και ακρόαση σε όσους έχουν ανάγκη. Όταν όμως ένας μοναχικός πολίτης αυτοκτονεί παρά τη στήριξη που λάμβανε, η αξιοπιστία του συστήματος τίθεται υπό αμφισβήτηση. Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκονται μια γυναίκα παγιδευμένη σε μια μυστική σχέση, μια επιστήμονας που αναπτύσσει το τέλειο ανθρώπινο ομοίωμα και μια σειρά χαρακτήρων που αναζητούν νόημα, επικοινωνία και αποδοχή σε έναν κόσμο όπου η τεχνητή νοημοσύνη διεκδικεί όλο και μεγαλύτερο ρόλο στην ανθρώπινη ζωή. Με έντονο κοινωνικό προβληματισμό, φιλοσοφικές προεκτάσεις και μια ατμόσφαιρα που ισορροπεί ανάμεσα στη δυστοπία και την πραγματικότητα, το βιβλίο θέτει κρίσιμα ερωτήματα για το μέλλον της ανθρώπινης επαφής.
Κύρια Θέματα του Βιβλίου
• Μοναξιά και κοινωνική αποξένωση
• Τεχνητή νοημοσύνη και τεχνολογική εξέλιξη
• Ανθρώπινες σχέσεις και επικοινωνία
• Ψηφιακή εποχή και κοινωνικά δίκτυα
• Ηθικά διλήμματα της τεχνολογίας
• Αγάπη και συναισθηματική σύνδεση
• Ταυτότητα και ανθρώπινη φύση
• Σύγχρονη δυστοπία
(από το book-it.gr) https://book-it.gr/ypoyrgeio-monaksias-elena-karakoyli.html
Ο Κωστής Αιλιανός ήταν εξάδελφος της Λίνας (Χριστίνας) Αιλιανού, όμως ήταν κοντά στις εκδηλώσεις του ΣΑΓΣΑ και μάλιστα είχε βοηθήσει ώστε να εντοπισθούν συγγενείς αποφοίτων των χρόνων του Πολέμου. Απεβίωσε την Πέμπτη 8/10/2026 και η κηδεία του έγινε στο Α΄ Νεκροταφείο το Σάββατο 10/10/2026.
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1943 και σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, απ’ όπου και κατέστη διδάκτωρ της διπλωματικής ιστορίας το 1986. Το 1966 εισήλθε στο Υπουργείο Εξωτερικών ως διπλωματικός ακόλουθος, όπου και τερμάτισε τη σταδιοδρομία του το 2005. Έχει υπηρετήσει σε πολλές πρεσβείες και ως Πρέσβης στην Πολωνία, την Ινδία και τη Γερμανία. Τον Απρίλιο του 1999 ανέλαβε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εξωτερικών. Τον Μάρτιο του 2000 διορίστηκε Γενικός Γραμματέας στη Προεδρία της Δημοκρατίας μέχρι τη λήξη της θητείας του Κωστή Στεφανόπουλου (2005).
Τέλος τον Απρίλιο του 2006 διορίστηκε γενικός γραμματέας στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Υπήρξε καθηγητής στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης και διπλωματικός σύμβουλος της Σχολής Εθνικής Αμύνης (1981–1983). Έχει τιμηθεί με τον τίτλο του πρέσβη επί τιμή, τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικα καθώς και με άλλες ξένες διακρίσεις.
Για πολλά συναπτά έτη, διατελούσε μέλος των διοικητικών συμβουλίων του Συλλόγου «Οι Φίλοι της Μουσικής» και του Οργανισμού του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, φτάνοντας μέχρι τη θέση του αντιπροέδρου. Ήταν έγγαμος, πατέρας δύο τέκνων, και ομιλούσε Γαλλικά, Αγγλικά και Γερμανικά. Ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών.
Διακόπηκε από το Αθήνα 984 η μετάδοση της εκπομπής “Δημόσια και Ιδιωτικά” η οποία έχει φιλοξενήσει πάνω από 500 προσωπικότητες, από τον χώρο της σκέψης, της τέχνης, της λογοτεχνίας και του πολιτισμού, αναδεικνύοντας θέματα του πνεύματος και της κοινωνίας, ενώ παράλληλα προβάλλει θέματα που αφορούν στην πόλη. Όπως αναφέρει στο Facebook η παραγωγός της “με τις πρόσφατες αλλαγές στο πρόγραμμα του σταθμού, δεν υπάρχει πια”. Η απόφαση ελήφθη από το Γενικό Διευθυντή του Αθήνα 9.84, Γιώργο Μελιγγώνη, “χωρίς αιτιολογία” και χωρίς να ερωτηθεί η παραγωγός η οποία είναι και Διευθύντρια Προγράμματος.
(*) από τις “Τυπολογίες” της 28/9/2026. Στην φωτό μαζί με την Έλενα είναι η Ισμήνη Καπάνταη, Όλγα Μπατή στο σπίτι της Ναταλίας Μελά, που είναι καθιστή μπροστά στο μικρόφωνο
Η Έλενα Χατζηιωάννου ανήρτησε στον λογαριασμό της στο facebook:
Επί 15 χρόνια η εκπομπή “Δημόσια και Ιδιωτικά” στον “Αθήνα 9.84” φιλοξένησε πάνω από 500 προσωπικότητες, από τον χώρο της σκέψης, της τέχνης, της λογοτεχνίας και του πολιτισμού αναδεικνύοντας θέματα του πνεύματος και της κοινωνίας, ενώ παράλληλα προβάλλει θέματα που αφορούν την πόλη.
Με τις πρόσφατες αλλαγές στο πρόγραμμα του σταθμού η εκπομπή στην οποία τα πρώτα χρόνια είχαμε την συνεπιμέλεια με την συνάδελφο Όλγα Μπατή δεν υπάρχει πια. Η απόφαση που ανακοινώθηκε από το Γενικό Διευθυντή του Αθήνα 9.84, Γιώργο Μελιγγώνη, χωρίς αιτιολογία και χωρίς να ερωτηθώ παρόλο που είμαι Διευθύντρια Προγράμματος.
Ο Νικήτας Πατηνιώτης, ομότιμος καθηγητής Κοινωνιολογίας, παρουσιάζει το νέο του βιβλίο:
“Ραγίζοντας τη γυάλινη οροφή – Μελέτες για τη γυναικεία εργασιακή κατάσταση”
την Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2026 στις 18.00 μμ. στο Πνευματικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50).
που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΚΑΜΠΥΛΗ.
Σε μια εποχή όπου τα πράγματα μοιάζει πάλι να αλλάζουν για όλους μας, πολύ περισσότερο όμως για τις γυναίκες, σε μια περίοδο όπου ισχυροί κοινωνικοί παράγοντες διεθνώς επιδιώκουν να οδηγηθούν πάλι οι γυναίκες σε μεγαλύτερη “αφάνεια” και μειούμενη ισχύ, το βιβλίο έρχεται να αναλύσει τη σημασία του γυναικείου κοινωνικού φύλου σε ένα κρίσιμο παράγοντα: στην εργασία….
Νικήτας Πατινιώτης: “Ραγίζοντας τη γυάλινη οροφή – Μελέτες για τη γυναικεία εργασιακή κατάσταση”
Η Έλενα Καρακούλη δημοσίευσε στο ΒΗΜΑ της Κυριακής 20 Σεπτεμβρίου 2026 ένα άρθρο της με τίτιλο “Μηχανισμοί εκμηδένισης”.
Σημαντική διάκριση για την ποιητική ταινία μικρού μήκους «Primordial», σε σκηνοθεσία Νάνας Παπαδάκη και Γιώργου Ζορμπά, η οποία απέσπασε τέσσερα βραβεία στον διεθνή θεσμό London Underground Film Critics Awards 2026.
Η ταινία διακρίθηκε στις κατηγορίες Best European Experimental Film of the Year, Best Original Cinematic Vision (Category: Global Experimental Director), Best Universal Experimental Video Poetry και Best Spiritual Short Film 2026.
Η νέα αυτή τετραπλή αναγνώριση, με την υποστήριξη της διεθνούς πλατφόρμας Wild Filmmaker, προστίθεται στη μέχρι σήμερα διεθνή πορεία της ταινίας. Το «Primordial» έχει ταξιδέψει σε περισσότερα από τριάντα φεστιβάλ σε ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Βραζιλία, Μεξικό, Γαλλία, Ρωσία, Ινδία, Γερμανία, και άλλες χώρες, ενώ έχει τιμηθεί, μεταξύ άλλων, με το Βραβείο Καλύτερης Ανεξάρτητης Ταινίας Μικρού Μήκους στο Cambridge Short Film Festival, ενισχύοντας την παρουσία της σύγχρονης ελληνικής δημιουργίας στο εξωτερικό.
Σκηνοθεσία: Γιώργος Ζορμπάς & Νάνα Παπαδάκη. Με τη Νάνα Παπαδάκη. Κινηματογράφηση: Γιώργος Ζορμπάς. Μουσική: Βασίλης Τζαβάρας. Μοντάζ: Κατερίνα Τζιγκοτζίδου. Μετάφραση στα αγγλικά: Έλενα Πολυγένη. Μετάφραση στα ισπανικά: Κυριακή Χριστοφορίδη. Παραγωγή: «Μαλντορόρ» Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρία
Η Αθηνά Κοντού σπάει τα σύνορα μεταξύ των μουσικών ειδών.
Στη μουσική σκηνή της Γερμανίας η Αθηνά Κοντού έχει καταφέρει να ξεχωρίσει. Συνδυάζει γνωστά δημοτικά τραγούδια απ΄όλη την Ελλάδα με στοιχεία τζαζ κα κλασσικής μουσικής, τόσο ως σολίστ αλλά και με διάφορα μουσικά σχήματα
Όλη η ζωή της Αθηνάς Κοντού έχουν μοιραστεί ανάμεσα σε Γερμανία και ‘Ελλάδα. Ασχολείται με διάφορα μουσικά είδη απο την παιδική της ηλικία
Μεγάλωσε στην Ελλάδα και τη Γερμανία. Κι οι δυο της γονείς είναι Ελληνες. Πήγε στη Γερμανική Σχολή Αθηνών κι έκανε κι ένα εξάμηνο Erasmus εκεί. Ο πατέρας της κι ένα μεγάλο μέρος της οικογένειας της ζουν στην Ελλάδα. Ετσι, η ελληνική παραδοσιακή μουσική ήταν κομμάτι της καθημερινότητας της μέσω του ραδιοφώνου, των μπαρ και των συναυλιών. Αυτοί οι ήχοι της έδιναν μια αίσθηση νοσταλγίας και κάτι που φαινόταν άπιαστο. Παράλληλα ήρθε σε επαφή με την ακαδημαική “υψηλή” μουσική. Με τον καιρό η ενασχόληση με την μουσική έγινε για εκείνη ένας τρόπος να ενώσει τις διαφορετικές της ρίζες και να βρει τον δικό της δρόμο
Το πρώτο της άλμπουμ ” Internet” κυκλοφόρησε πριν τέσσερα χρόνια και πήρε πολύ καλές κριτικές και υποψηφιότητες για βραβεία. Το επόμενο θα βγει φέτος στις 6 Νοεμβρίου
Επόμενες εμφανίσεις της στην Ελλάδα
7.11. Volos (tbc)
11.11. Thessaloniki / goetheinstitut Θεσσαλονίκη
Η Κλαίρη Θεοδώρου συζητά με την Σόνια Παναγιωτίδου για το βιβλίο της ” Μην το διαβάσεις” στις 30 Σεπτεμβρίου στις 19.00, στο βιβλιοπωλείο “Ευριπίδης“, Ανδρέα Παπανδρέου 8 , Χαλάνδρι
Την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου σας περιμένω σε ένα από τα πιο αγαπημένα μου βιβλιοπωλεία στην Αθήνα. Στο μέρος όπου περνούσα κάποτε τα μεσημεριανά μου διαλείμματα πίνοντας καφέ, ακούγοντας μουσική και χαζεύοντας τα ράφια με το όνειρο να δω μια μέρα και δικά μου βιβλία εκεί. Ο λόγος για τον Ευριπίδη στο Χαλάνδρι. Παρέα με την αγαπημένη @bookfairytale_ θα συζητήσουμε για το ΜΗΝ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ και όχι μόνο! Στις 19:00…
Περιγραφή του βιβλίου από το bookit.gr :
Μην το διαβάσεις: Μια απαγόρευση που γεννά την ανάγκη της αλήθειας
ΜΗΝ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ… αν αντέχεις να ζήσεις χωρίς να γνωρίζεις.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ… αν αντέχεις να ζήσεις γνωρίζοντας.
Το βιβλίο αυτό χτίζει από την πρώτη σελίδα μια ασφυκτική ατμόσφαιρα, όπου η γνώση μετατρέπεται σε απειλή και η άγνοια σε ψευδαίσθηση ασφάλειας.
Μια υπόθεση γεμάτη σύμβολα και σκοτεινά μυστικά
Ένα καρύδι, ένα μολύβι, ένα κόκκαλο κοτόπουλου, μια παλιά σφουγγαρίστρα και μια σελίδα χαρτί κομμένη από ένα βιβλίο που υπήρχε πάντα στη βιβλιοθήκη. Ένα νησί με παλίρροια και άμπωτη, μια εβραϊκή οικογένεια κλεισμένη είκοσι χρόνια σε υπόγειο και μια γυναίκα που ομολογεί ότι σκότωσε την οικογένειά της. Τίποτα δεν είναι τυχαίο και τίποτα δεν εξηγείται εύκολα.
Ο επιθεωρητής και ο μεγαλύτερος εχθρός
Ο επιθεωρητής Ρούπερτ Κίλερ, μαζί με τη συνεργάτιδά του Ντανιέλα Τσο, αναλαμβάνουν την πιο αινιγματική υπόθεση της καριέρας τους. Την ίδια στιγμή, ο Κίλερ βρίσκεται αντιμέτωπος με τον πιο επικίνδυνο δαίμονα: τον ίδιο του τον εαυτό και τα λάθη του παρελθόντος που κάποιος φροντίζει να του υπενθυμίζει.
Κύρια θέματα του βιβλίου
Ψυχολογικό θρίλερ και μυστήριο
Η απαγόρευση ως ψευδαίσθηση επιλογής
Η δύναμη και το βάρος της γνώσης
Ενοχή, μνήμη και αυτοκαταστροφή
Τα όρια ανάμεσα στην αλήθεια και την αυταπάτη
Λόγοι να επιλέξεις το βιβλίο της Κλαίρης Θεοδώρου
Καθηλωτικό ελληνικό θρίλερ με έντονη ψυχολογική φόρτιση
Πρωτότυπη πλοκή γεμάτη σύμβολα και ανατροπές
Σκοτεινή ατμόσφαιρα που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον
Πολυεπίπεδοι χαρακτήρες με εσωτερικές συγκρούσεις
Ανάγνωση που προκαλεί σκέψη και συναισθηματική ένταση
Το «Μην το διαβάσεις» της Κλαίρης Θεοδώρου δεν είναι απλώς ένα θρίλερ. Είναι μια πρόκληση προς τον αναγνώστη. Ένα βιβλίο που σε καλεί να αποφασίσεις αν προτιμάς την ασφάλεια της άγνοιας ή το βάρος της αλήθειας. Σκοτεινό, ανατρεπτικό και βαθιά ψυχολογικό, αφήνει το αποτύπωμά του πολύ μετά το τέλος της ανάγνωσης. Ένα βιβλίο που, τελικά, δύσκολα μπορείς να μην διαβάσεις.
Το Everyday People είναι ένα σπονδυλωτό δράμα που εκτυλίσσεται μέσα σε μία καυτή καλοκαιρινή μέρα στην Ελλάδα.
Ένας μοναχικός τεχνικός αναζητά την επαφή σε όλα τα λάθος μέρη. Οι διακοπές μιας Γαλλίδας τουρίστριας μετατρέπονται σε κάτι στο οποίο ποτέ δεν συναίνεσε. Δύο γυναίκες το σκάνε μετά από μια ληστεία τράπεζας που στράβωσε. Ένας καλοσυνάτος ηλικιωμένος άντρας περιμένει τα εγγόνια του να γυρίσουν σπίτι. Με φόντο την παγωμένη διάλεξη μιας δικαστικής ψυχολόγου γύρω από το τι οδηγεί συνηθισμένους ανθρώπους σε ακραίες πράξεις, η ταινία «ξεφλουδίζει» την ηλιοκαμένη επιφάνεια του ελληνικού καλοκαιριού για να αποκαλύψει τη μοναξιά, τη λαχτάρα και τον σιωπηλό τρόμο που υποβόσκουν.
Το Everyday People θέτει ένα δύσκολο ερώτημα: πόσο μακριά βρίσκεται ο καθένας μας από το να γίνει ο άνθρωπος από τον οποίο θα αποστρέφαμε το βλέμμα μας για να αποφύγουμε;
https://www.filmy.gr/2026/05/20/everyday-people-crowdfunding/
https://www.kickstarter.com/projects/1087440116/everyday-people
Στην σκηνή του TEDxLamia θα βρεθεί η δημοφιλής ερμηνεύτρια και τραγουδοποιός Αντωνία Καούρη
Η Αντωνία Καούρη γεννήθηκε το 1997 στην Αθήνα και ξεκίνησε την ενασχόλησή της με τη μουσική από την ηλικία των πέντε ετών ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο κλασικό πιάνο, ενώ στη συνέχεια διεύρυνε τις γνώσεις της στη σύνθεση και τα μοντέρνα φωνητικά. Παράλληλα αποφοίτησε από τη Γερμανική σχολή Αθηνών το 2015.
Γράφει η ίδια τους στίχους και τη μουσική, ενώ πολλές φορές αναλαμβάνει τη μουσική παραγωγή των κομματιών της.
Συστήθηκε στο ευρύ κοινό μέσα από τη συμμετοχή της στο The Voice of Greece το 2020, εργάστηκε ενεργά σαν session μουσικός και παράλληλα πραγματοποίησε τις δικές της solo ζωντανές εμφανίσεις σε stages και φεστιβάλ.
Το 2024 επιδεχθεί να κάνει το opening act στις ιστορικές συναυλίες των Coldplay στο ΟΑΚΑ, μια πρόταση που στάθηκε αφορμή στον επαναπροσδιορισμό της μουσικής της ταυτότητας.
Έκτοτε επανακαθόρισε τον ήχο της υιοθετώντας μια πιο dark, indie synth-pop αισθητική-γεμάτη ηλεκτρονικά στοιχεία και χορωδιακά στοιχεία, με στίχους που αποτυπώνουν των έρωτα, την απώλεια αλλά και την εσωτερική ελευθερία του καθενός.
Δημοτικό Θέατρο Λαμίας
Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026
https://www.more.com/gr-el/tickets/conference/tedxlamia2026-phos/
Η μεγάλη γιορτή της μπύρας έρχεται για πρώτη φορά στην Πάτρα και μας προσκαλεί σε ένα μεγάλο φθινοπωρινό party με δεκάδες μπύρες, street food, DJ sets και φυσικά συναυλίες με τους Locomondo, την Μάρθα Φριντζήλα και τα Καλογεράκια σε ένα φεστιβάλ γεμάτο μουσική, γεύσεις και ατελείωτη διασκέδαση!
https://www.more.com/gr-el/tickets/music/octobeer-fest-2026/
