Με αφορμή την ομιλία του στο Tsinghua University στην Κίνα ο Κώστας Παπαηλιού αναφέρθηκε και στην ακαδημαϊκή συνεργασία με τα κινέζικα πανεπιστήμια εν γένει υπογραμμίζοντας ότι:

Στην Κίνα, το Ίδρυμα Αικατερίνης Λασκαριδη χρηματοδοτεί την ακαδημαϊκή συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Tsinghua στο Πεκίνο. Από το 2016, σημαντικός αριθμός καθηγητών από ελληνικά πανεπιστήμια έχουν διδάξει στο Tsinghua και πολλοί φοιτητές του Tsinghua έχουν επισκεφθεί ελληνικά πανεπιστήμια ως υπότροφοι Λασκαρίδη

Σχετικά με την επίσκεψή του στην Κίνα σημείωσε:

I had the pleasure of visiting the Energy Internet Research Institute (EIRI) and the Department of Electrical Engineering at Tsinghua University. Taking some time to tour their impressive campus and engage with their students was an excellent reminder of where the future of our industry is headed.

​As President of CIGRE, fostering strong ties between global industry leadership and top-tier academic institutions is of paramount importance to me. During my visit, I spent time with two very different, but equally impressive, groups of students:

​The Grads & Postdocs: I delivered a lecture on the “Worries and Glories of Overhead Lines,” sharing lessons learned from my 50 years activities in this field. We had a great technical dive into the challenges and solutions I’ve experienced firsthand—including using composite insulators for compact lines and UHV AC/DC, mitigating wind-induced oscillations, and mastering grid resilience in extreme weather.

​The Undergrads: I joined the students for the “Dean’s Tea Hour.” It was refreshing to hear their perspectives on engineering careers and discuss the critical role they will play in the global energy transition.

​I am also deeply honored to have been appointed as a Distinguished Visiting Fellow at the University.

​My sincere thanks to Professor Liang Xidong, a true world expert on composite insulators, for his warm hospitality and for making this visit possible. I look forward to watching the continued impact of Tsinghua’s research on our global grid.

Πρόσκληση παρουσίασης “Ο Ελβετός φιλέλληνας Ιωάννης Ιάκωβος Μάγερ και η γέννηση του ελληνικού τύπου” του Κώστα Παπαηλιού

την Πέμπτη 11/6/2026 19:00 ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20)

Η Βίκυ Πράις (Βασιλική Κουρμούζη), απόφ 1969 μίληε στον ΙΟΒΕ την Δευτέρα 25 Μαΐου 2026

Vicky Pryce is Chief Economic Adviser at the Centre for Economics and Business Research (CEBR) and a Visiting Professor at King’s College, London. She was formerly Joint Head of the UK Government Economic Service and a partner and chief economist at KPMG and her previous roles have included senior economic  positions in banking, consulting and the energy sector.  She is a Fellow of the Royal Economic Society and of the Society of Professional Economists, a Companion of the British Institute for Management, and a Fellow of the Academy for Social Sciences. She is Chair of the think tank RadixBigTent and also Chair of the Economic Advisory Council for the British Chambers of Commerce. She is a Freeman and Liveryman of the City of London and was the first female Master of the Worshipful Company of Management Consultants. She is a frequent media commentator and conference speaker . Her books have included : “Greekonomics”;  “It’s the Economy, Stupid- Economics for Voters” (co-authored);  “Women vs Capitalism”; and  “Mismanaged Decline” (co-authored). She also sits on the Steering Committee of the Greek-British Symposium and on the Execurive Council of Komvos-Node.

https://iobe.gr/event/vicky-pryce/

Η ταινία «Μη γελάτε, θα σας δει ο κόσμος» είναι μια γλυκόπικρη «γυναικεία ιστορία» που ακολουθεί μια γυναίκα κοντά στα 40, την Μαρία, τις πρώτες μέρες αφότου μαθαίνει ότι είναι έγκυος.

Με πρωταγωνίστριες την Μαρία Αποστολακέα (Μαρία), την Μαντώ Γιαννίκου (στον ρόλο της αδελφής της), όπως και τον Ακύλλα Καραζήση, η ταινία μιλά για καυτά σύγχρονα ζητήματα, από τη μητρότητα και την ελευθερία επιλογής, ως το δικαίωμα της γυναίκας στο σώμα της. Αυτή η μικρή παραγωγή του Τάσου Κορωνάκη και της Laika Productions άνοιξε την περασμένη εβδομάδα στο Newman Cinema όπου προβαλλόταν μέχρι χθες, και εν καιρώ θα πραγματοποιήσει προβολές σε πολλές πόλεις και σε θερινά σινεμά.

Στις 28 Δεκεμβρίου 2025 δημοσίευσε το Lifo μία συνέντευξη της Paola Lakah:

(φωτογραφία: Πάρις Ταβιτιάν)

Αρχιτέκτων και γλύπτρια. Με συριακές ρίζες και παιδικά χρόνια στην Αίγυπτο, πιστεύει ότι «η πορεία μας πρέπει να είναι προς το φωτεινό κομμάτι της ζωής». Από τις πρώτες καλλιτέχνιδες που πειραματίστηκαν με ανακυκλώσιμα υλικά ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’80, αναζητά το παιχνίδι, την έρευνα και την πολλαπλή χρήση ενός αντικειμένου, μεταφέροντας την ίδια φόρμα από το ελάχιστο στο μεγαλειώδες. Η Πάολα Λάκαχ αφηγείται τη ζωή της στη LifO.

Γεννήθηκα στο Κάιρο και έζησα εκεί μέχρι τα δέκα μου χρόνια. Μέναμε σε μια οικογενειακή πολυκατοικία: οι παππούδες μου, η δική μου οικογένεια, η θεία και ο θείος μου. Ο παππούς μου καταγόταν από τη Συρία. Πολύ μικρός μετακόμισε στην Αίγυπτο, όπου γεννήθηκε αργότερα ο πατέρας μου. Είχε αρχικά εργοστάσιο παραγωγής μπίρας και στη συνέχεια ασχολήθηκε με το εμπόριο ξυλείας, που έγινε και το επάγγελμα του πατέρα μου. Η ελληνική μου ρίζα έρχεται και από τους δυο γονείς. Από τη μητέρα μου και από τη γιαγιά μου, τη μητέρα του μπαμπά μου. Ο παππούς και ο μπαμπάς είχαν παντρευτεί Ελληνίδες Αιγυπτιώτισσες.

• Από την παιδική μου ηλικία στο Κάιρο, θυμάμαι πολύ έντονες μυρωδιές, γεύσεις και κάποια πολύ αστεία επαγγέλματα. Θυμάμαι έντονα τους πλανόδιους πωλητές, ο πιο εντυπωσιακός ήταν αυτός που πουλούσε φραγκόσυκα. Τα καθάριζαν με γυμνά χέρια και εμείς κατεβαίναμε με τα μπολ μας για να τα αγοράσουμε. Θυμάμαι έναν ακόμη τύπο με περίεργο επάγγελμα. Ερχόταν κάθε καλοκαίρι, ανέβαινε στην ταράτσα, έβγαζε και καθάριζε όλα τα βαμβάκια από όλα τα στρώματα των διαμερισμάτων της πολυκατοικίας με ένα εργαλείο που έμοιαζε με τόξο. Καθάριζε σαν να έπαιζε μουσική.

Πιστεύω ότι η τέχνη μπορεί να σε κάνει καλύτερο άνθρωπο. Για να κάνεις τέχνη, γίνεσαι κανάλι. Κάνεις channeling. Αναμφισβήτητα σου διευρύνει τους ορίζοντες και τη φαντασία, σε κάνει να ονειρεύεσαι – απαραίτητο για την ψυχική υγεία.

• Από νεαρή ηλικία έκανα κατασκευές, έραβα ρούχα για μένα και τις κούκλες μου και σχεδίαζα. Ποτέ δεν είχα σκεφτεί τι ήθελα να γίνω. Αυτό που έκανα πάντα ήταν να δουλεύω με τα χέρια μου. Εφεύρισκα παιχνίδια, γιατί στην Αίγυπτο δεν μας άφηναν, ως παιδιά, να παίζουμε ελεύθερα έξω. Κι αυτό έδωσε ακόμη μεγαλύτερη ώθηση στη δημιουργικότητά μου και στη σχέση μου με την κατασκευή και την επινόηση. Θυμάμαι ότι έφτασα να κατασκευάσω μέχρι και τραμπάλα μέσα στο σπίτι. Έστηνα και παραστάσεις με θεατές την αδελφή μου και τη Χαλίμα, η οποία μας μεγάλωσε και μας φρόντιζε.

• Στην Αίγυπτο μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον εύπορο και αρκετά συντηρητικό. Στην οικογένεια ήμασταν καθολικοί. Ο παππούς μου ήταν βαθιά θρησκευόμενος και στα κυριακάτικα οικογενειακά γεύματα ήταν συχνά παρών και ο ιερέας.

Με την άνοδο του Νάσερ και τις πολιτικές εθνικοποιήσεων και εκδίωξης των ξένων, αναγκαστήκαμε να φύγουμε κι εμείς, όπως τόσοι άλλοι. Και ξαφνικά βρέθηκα στην Αθήνα. Η ζωή μας άλλαξε τελείως. Ο πατέρας μου συνέχισε το ξυλεμπόριο, αλλά η μητέρα μου ξανάστησε τη ζωή της αλλιώς. Αξιοποίησε τις γλώσσες που ήδη γνώριζε, αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά, πήρε τα αντίστοιχα πτυχία και άρχισε να εργάζεται σε φροντιστήριο.

Στην Αίγυπτο φοιτούσα σε γερμανικό σχολείο, στις καλόγριες, σε ένα εξαιρετικά αυστηρό περιβάλλον, με κανόνες στο ντύσιμο και προσευχή πρωί και μεσημέρι. Στο σπίτι μιλούσαμε γαλλικά και αραβικά, ενώ τα ελληνικά ήταν ελάχιστες λέξεις και φράσεις. Στην Αθήνα πήγα στο γερμανικό σχολείο, που ήταν μεικτό, με αγόρια και κορίτσια μαζί. Ήταν για μένα μια πραγματικότητα τελείως διαφορετική, γεμάτη ζωή, κίνηση, φωνές και ελευθερία, σε πλήρη αντίθεση με το αυστηρό σχολικό περιβάλλον της Αιγύπτου.

Σπούδασα Αρχιτεκτονική στο Μόναχο και συνέχισα με ένα μεταπτυχιακό στην αναστήλωση παλιών κτιρίων. Εκείνη την περίοδο μου προτάθηκε να γυρίσω στην Ελλάδα για να δουλέψω με τον αρχιτέκτονα Κωνσταντίνο Μυλωνά και να συμμετάσχω στον σχεδιασμό του Ινστιτούτου Γκαίτε. Έτσι επέστρεψα στην Ελλάδα.

Δούλευα ήδη πια ως αρχιτέκτονας στην Αθήνα, όταν μια φίλη μού πρότεινε να πάω στην Πάρο για να δημιουργήσω μια κολεξιόν ρούχων για το μαγαζί της στη Νάουσα. Το δέχτηκα αυθόρμητα και με ενθουσιασμό, παρότι υπήρξαν έντονες αντιρρήσεις από το οικογενειακό μου περιβάλλον.

Η μητέρα μου έλεγε πως θα εγκατέλειπα την αρχιτεκτονική για να γίνω «ράφτρα» και μου καταλόγιζε ότι θα άφηνα ακόμη και τον σύντροφό μου, με τον οποίο πίστευε ότι θα ακολουθούσα την πεπατημένη: γάμος, παιδιά. Εγώ όμως ήμουν πεπεισμένη ότι αυτό ήταν που έπρεπε να κάνω και το έκανα.

Τρία χρόνια έμεινα στην Πάρο. Τα ωράρια ήταν εξαντλητικά και η πολύωρη παρουσία μου στο μαγαζί –όπου έπρεπε να αναλαμβάνω και τον ρόλο της πωλήτριας– έγινε ασφυκτική. Μου αφαιρούσε χρόνο, χώρο και ενέργεια από την καλλιτεχνική, τη δημιουργική πλευρά μου.

Επέστρεψα στην Αθήνα και άνοιξα ένα στούντιο γραφικών τεχνών. Το στούντιο αυτό σιγά σιγά μεταμορφώθηκε σε εργαστήριο γλυπτικής. Πειραματίστηκα με διάφορα υλικά. Ξεκίνησα με δέρμα, στη συνέχεια δούλεψα με ξύλο –έβενο– και σταδιακά πέρασα στα μέταλλα, στο αλουμίνιο, στα χυτά, στο ασήμι. Δοκίμαζα τα πάντα· έπιανα κάθε υλικό στα χέρια μου για να το καταλάβω, να δω πώς συμπεριφέρεται, πώς «αντιστέκεται» και πώς «υποχωρεί».

Στα μέσα της δεκαετίας του ’80 δημιούργησα τη Flungk, την πρώτη μου εικαστική σειρά. Ήταν κοσμήματα που έφτιαξα από ρετάλια δέρματος και ό,τι ανακυκλώσιμο υλικό είχα στον χώρο μου: σπόρους, ξύλα, κοχύλια, καρφιά. Η έκθεση που οργανώθηκε γύρω από τη σειρά αυτή είχε έντονο performative χαρακτήρα, τα κοσμήματα φοριούνταν σαν ταυτότητες από ανθρώπους που είχαν επιζήσει από μια καταστροφή. Δεν ορίζονταν από το επάγγελμα ή την κοινωνική και οικονομική τους θέση· το «εγώ» τους αποκαλυπτόταν μέσα από τα υλικά που φορούσαν: μέταλλα, πέτρες, χρώματα, υφές. Μέσα από αυτά προσπαθούσα να αποδώσω την εσωτερική τους κατάσταση, τον ίδιο τους τον εαυτό.

Σε αρκετές εκθέσεις τη δεκαετία του ’90 φίλοι συμμετείχαν ενεργά φορώντας κοσμήματα και κοστούμια, συνοδεία μουσικών, συνήθως κρουστών. Κατά καιρούς αναλάμβανα ειδικές παραγγελίες, πόμολα, κουρτινόξυλα, έπιπλα. Εκείνη την εποχή η αγορά δεν είχε τη σημερινή πληθώρα. Πέρα όμως απ’ αυτό, υπήρχαν άνθρωποι που ήθελαν να εντάξουν στην καθημερινότητά τους μικρά έργα τέχνης.

Αυτό που χαρακτηρίζει όλα τα έργα μου, γλυπτά, έπιπλα, φωτιστικά ή κοσμήματα, είναι η πολυμορφία και οι λιτές γεωμετρικές φόρμες. Με ενδιαφέρει η πολλαπλή χρήση ενός αντικειμένου, το παιχνίδι, η έρευνα. Όπως και τα κοσμήματά μου, έτσι και τα αντικείμενα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ή να «φορεθούν» με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Όλα τα έργα μου έχουν ονόματα· παλαιότερα δούλευα και σε σειρές, όπως η σειρά «Φίδι», ένα σύμβολο μεταμόρφωσης και θεραπείας, η σειρά «Sensuality» και «Lightcatcher».

Πολλές φορές, δημιουργούσα αντικείμενα με την ίδια φόρμα σε διαφορετικές κλίμακες, από ένα εκατοστό έως δύο μέτρα. Αυτή η μετατόπιση με γοήτευε: όταν το σχέδιο, ο συμβολισμός του, είναι ισχυρός, μπορεί να υπάρξει από το ελάχιστο έως το μεγαλειώδες, το μεγάλο, χωρίς να χάνει τη δυναμική του. Ένα άλλο κομμάτι της δουλειάς μου είναι το lightflow. Εκεί συνδυάζω την αρχιτεκτονική, τα εικαστικά και την ενέργεια, προσεγγίζοντας τη διαμόρφωση των χώρων με ενεργειακό και θεραπευτικό τρόπο.

Είμαι Reiki master και έχω εκπαιδευτεί σε διαφορετικά είδη εναλλακτικών θεραπευτικών μεθόδων. Όλα αυτά τροφοδοτούν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνομαι και τη σχέση μου με τον χώρο, τον οποίο καλούμαι να διαμορφώσω. Ένα λιγότερο γνωστό κομμάτι της δουλειάς μου είναι ότι έχω εργαστεί και ως στυλίστρια, σε περιοδικά και σε κάποια βιντεοκλίπ. Έχω πραγματοποιήσει πολλές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και συνεργάζομαι με το Μουσείο Μπενάκη και το Ίδρυμα Γουλανδρή.

Το μεγάλο όφελος από την ενασχόλησή μου με την τέχνη είναι ότι της οφείλω την ύπαρξή μου. Δεν θα μπορούσα να υπάρχω αν δεν ασχολούμουν με την τέχνη. Δεν μπορώ να υπάρχω αν δεν δημιουργώ. Είναι η τροφή μου. Η τέχνη ήταν το μονοπάτι μου για την αυτογνωσία, την ολοκλήρωση και την εξέλιξή μου. Είναι ο τρόπος για να εκφράζομαι. Με τα λόγια δεν τα πάω και τόσο καλά. Η έκφρασή μου περνά μέσα από το σώμα και τα χέρια. Γι’ αυτό και σε πολλές εκθέσεις ενσωματώνω το performing: για να δώσω ζωή στα έργα, να τους δώσω φωνή.

Από την άλλη πλευρά, μου φαίνεται βαρετό να μπαίνεις σε μια γκαλερί και να βλέπεις μόνο αντικείμενα, χωρίς να σου μιλάνε. Με ένα performing, όμως, είναι σαν να τα ολοκληρώνεις· σαν να τους δίνεις ζωή, σαν να τους δίνεις φωνή για να πουν κι αυτά κάτι. Αυτό απαιτεί ώρες δουλειάς, αυτοεπίγνωσης και απομόνωσης. Από την άλλη, στο υλικό κομμάτι, η ανταπόδοση δεν είναι ποτέ άμεση· μπορεί να περάσουν και χρόνια μέχρι να πληρωθείς για κάποιο έργο.

Πιστεύω ότι η τέχνη μπορεί να σε κάνει καλύτερο άνθρωπο. Για να κάνεις τέχνη, γίνεσαι κανάλι. Κάνεις channeling. Αναμφισβήτητα σου διευρύνει τους ορίζοντες και τη φαντασία σου, σε κάνει να ονειρεύεσαι – απαραίτητο για την ψυχική υγεία.

Το πρώτο μου πρότυπο μικρή ήταν η θεία μου, ως προς την αισθητική. Διαρρύθμιζε τα διαμερίσματα της πολυκατοικίας μας στην Αίγυπτο. Επειδή η πολυκατοικία αυτή ήταν δική μας και νοικιάζαμε τα σπίτια επιπλωμένα, η θεία μου αναλάμβανε τη διακόσμηση και την επίβλεψη. Είχε φοβερό στυλ, είχε πάρει και βραβείο για την κομψότητά της. Η αισθητική της ήταν σχεδόν γιαπωνέζικη, σε φοβερή αρμονία χρωμάτων. Ήμουν σχεδόν πάντα στο σπίτι της, περνούσα εκεί τον περισσότερο χρόνο, παίζοντας μόνη μου.

Πρότυπό μου είναι επίσης ο Arnold Keyserling, Γερμανός φιλόσοφος και θεολόγος. Ήταν ο πρώτος μου δάσκαλος ως προς την ενασχόλησή μου με την εσωτερική γνώση. Μου άνοιξε τον δρόμο στο πνευματικό μονοπάτι και απάντησε σε βαθιά ερωτήματα που είχα από μικρή.

Η επόμενη μεγάλη επιρροή ήταν η Eileen Gray. Ως φοιτήτρια αρχιτεκτονικής, με μια συμφοιτήτριά μου συνθέσαμε και τυπώσαμε ένα βιβλίο για τη ζωή και το έργο της, τη δεκαετία του ’70, τότε που ήταν ακόμα άγνωστη στο ευρύτερο κοινό. Η ευρηματικότητα και η πρωτοτυπία στον σχεδιασμό της, είτε σε έπιπλο, είτε σε χώρο, είτε σε αντικείμενο, και η αντίληψη ότι ο εξωτερικός και ο εσωτερικός χώρος είναι μια ολότητα, ένα σύνολο, με επηρέασαν βαθιά. Έτσι αντιλαμβάνομαι κι εγώ έναν χώρο.

Είμαι περήφανη κάθε φορά που ξεπερνάω τον δισταγμό και τον φόβο μου και τολμώ να ενεργοποιηθώ. Είμαι περήφανη για την απόφαση που πήρα στο παρελθόν να αφήσω κάτι σίγουρο και σταθερό και να πάω στο άγνωστο. Να αφήσω το αρχιτεκτονικό γραφείο με τη σταθερή δουλειά και τον φίλο μου με τον οποίο ζούσαμε μαζί και να πάω σε μια δουλειά σε ξένο περιβάλλον, με ξένο αντικείμενο. Και ότι το έκανα παρόλο που είχα πάρα πολλά εμπόδια από το οικογενειακό μου περιβάλλον.

Έχω μετανιώσει μόνο για πράγματα που δεν έχω κάνει και για κάθε φορά που δεν ακολούθησα το ένστικτό μου. Αυτό έχει συμβεί με επιλογές ερωτικών συντρόφων ή με μία έκθεση που έκανα ενώ εγώ είχα άλλο feeling και δεν το ακολούθησα. Επίσης, θα έστρεφα την προσοχή μου πιο πολύ στο εξωτερικό και ειδικότερα στη Νέα Υόρκη.

Ο πιο μεγάλος μου φόβος είναι το μαύρο, το βαθύ σκοτάδι. Και ειδικά, ο σκοτεινός βυθός της θάλασσας, εκείνο το βαθύ σκοτάδι που καμία ακτίνα, έστω και ελάχιστου φωτός, δεν μπορεί να το διαπεράσει.

Για μένα τύχη είναι να κάνεις καθημερινά αυτό που αγαπάς και σε γεμίζει. Αν η δουλειά σου είναι η αγάπη σου, είσαι τυχερός. Αν περιβάλλεσαι από ανθρώπους που αγαπάς, είσαι τυχερός.

Το πιο ριψοκίνδυνο πράγμα που έχω κάνει ήταν να διασχίσω μέσα στη νύχτα ένα δάσος στη Γερμανία για να φτάσω στο σπίτι του τότε φίλου μου.

Με ενοχλεί η αγένεια, η απρέπεια, η έλλειψη σεβασμού προς τον άνθρωπο και προς το περιβάλλον. Στην πραγματικότητα είναι έλλειψη ηθικής και αρμονίας. Με ενοχλεί η αδικία, η εκμετάλλευση ανθρώπινου δυναμικού, η προβολή κατώτερων αξιών ως προτύπων κοινωνικής αναγνώρισης.

Με εκνευρίζει η ανθρώπινη απληστία που δεν χορταίνει. Οι άνθρωποι δεν έχουν καταλάβει τι σημαίνει άνθρωπος και δεν φέρονται ως άνθρωποι στον συνάνθρωπό τους.

Μου αρέσει πολύ ο χορός, ο αυτοσχεδιασμός, οτιδήποτε έχει να κάνει με την κίνηση. Μου αρέσει το περπάτημα, η φύση και τα πάρτι.

Δύναμη μού δίνει η υποστήριξη των φίλων, η αναγνώριση του έργου μου. Όταν βρίσκω λύση σε κάτι που με απασχολούσε ή ολοκληρώνω ένα έργο που με δυσκόλευε. Και όταν ξεπερνάω τον φόβο μου και κάνω κάτι που το φοβάμαι. Κι όταν το κάνω τελικά, αυτό μου δίνει δύναμη.

Οι φίλοι μου παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή μου, αλλά λόγω των αλλεπάλληλων μετακομίσεων –από την Αίγυπτο στην Αθήνα και από την Αθήνα στο Μόναχο– τούς έχω χάσει. Χάνω τους δικούς μου από μικρή. Κι από το γερμανικό σχολείο, οι περισσότεροι έχουν φύγει για τη Γερμανία. Δεν έχω πάντα τους κολλητούς μου δίπλα μου, κι αυτό είναι ένα κομμάτι που μου στοιχίζει.

Με κουράζει πιο πολύ πάνω μου η στασιμότητα, η αδράνεια. Αυτό το μεταιχμιακό σημείο όπου βρίσκεσαι όταν πρέπει να πάρεις μια απόφαση αλλά δεν την έχεις πάρει ακόμα. Aισθάνεσαι σαν τον ακροβάτη που ακροβατεί σε σχοινί στον αέρα . Eκείνη τη στιγμή είναι που παίρνεις μια βαθιά ανάσα και βουτάς και αν αργήσεις να την πάρεις, εκεί σταματάει η ροή.

Η ευτυχία υπάρχει και μπορείς να τη βρεις μέσα σου. Όσο γνωρίζεις και αγαπάς τον εαυτό σου, τόσο κατακτάς την εσωτερική ηρεμία· και μέσα από αυτήν, η ευτυχία αντανακλάται τόσο προς τα μέσα όσο και προς τα έξω. Είναι μια διαδικασία δυναμική, με διαρκή επόμενα βήματα.

Ο έρωτας έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στη ζωή μου. Χωρίς έρωτα δεν υπάρχει ζωή. Ο έρωτας δεν είναι επικίνδυνος· επικίνδυνο είναι να μη μαθαίνεις όσα έχει να σου διδάξει.

Το credo μου, η βασική μου πίστη στη ζωή, είναι ότι χρειαζόμαστε περισσότερη διαφάνεια και περισσότερο φως σε αυτήν τη ζωή. Η πορεία μας πρέπει να είναι προς το φωτεινό κομμάτι της ζωής.

Η πιο σκληρή εικόνα που βιώνω τελευταία είναι αυτή της παγκόσμιας αναταραχής και των περιφερειακών πολέμων που εκτυλίσσονται δίπλα μας. Πολλοί καλλιτέχνες αισθάνονται την ανάγκη να αναδείξουν αυτήν τη ζοφερή κατάσταση της ανθρωπότητας. Και πράγματι, πόσα σπουδαία έργα έχουν γεννηθεί μέσα από τον ανθρώπινο πόνο που προκαλεί η θηριωδία των πολέμων. Εγώ, μέσα από την τέχνη μου, προσπαθώ να μη γίνομαι αντανάκλαση αυτών των σκοτεινών στιγμών. Θέλω να αναδείξω το κομμάτι που δεν φαίνεται: την αισιοδοξία, τη φωτεινότητα. Δεν επιθυμώ να αναπαράγω τη σκληρότητα. Δεν θα έπρεπε να ζούμε σ’ αυτόν τον κόσμο· είμαστε φτιαγμένοι για να υπάρχουμε σε πιο φωτεινά επίπεδα.

Η μεγαλύτερη δυσκολία που καλείται να αντιμετωπίσει ένας καλλιτέχνης στην Ελλάδα του 2025 είναι αυτή του βιοπορισμού. Η έλλειψη υποστήριξης, παιδείας και ουσιαστικής προώθησης δημιουργεί ένα ασφυκτικό πλαίσιο. Ένας ενεργός καλλιτέχνης παράγει έναν συνεχή όγκο δουλειάς που απαιτεί χρόνο και χρήμα, ενώ οι απολαβές σπάνια είναι άμεσες.

Μια ουσιαστική πρόταση θα ήταν η ύπαρξη κρατικής χορηγίας για εργαστηριακούς χώρους, όπου η συνύπαρξη και η συνδημιουργία με άλλους καλλιτέχνες θα μπορούσαν να λειτουργήσουν εποικοδομητικά. Παράλληλα, η διάθεση χώρων από την πολιτεία για εκθεσιακούς σκοπούς θα έδινε πραγματικές ευκαιρίες προβολής. Στην ουσία, η μεγαλύτερη δυσκολία είναι ότι δεν υπάρχει συστηματική υποστήριξη από πουθενά.

Στη Γερμανία, για παράδειγμα, οι γκαλερίστες στηρίζουν έμπρακτα τους καλλιτέχνες τους. Υπάρχουν σαφείς και αυστηροί κανόνες τόσο για τις πωλήσεις όσο και για το πώς μπορεί ένας καλλιτέχνης να διαθέτει το έργο του εκτός γκαλερί. Πρόκειται για ένα πλαίσιο που προστατεύει τον καλλιτέχνη και του επιτρέπει να επικεντρωθεί στη δουλειά του.

Το credo μου, η βασική μου πίστη στη ζωή, είναι ότι χρειαζόμαστε περισσότερη διαφάνεια και περισσότερο φως σε αυτήν τη ζωή. Η πορεία μας πρέπει να είναι προς το φωτεινό κομμάτι της ζωής.

Η ζωή μού έχει διδάξει ότι όλα αλλάζουν. Η ζωή είναι μια συνεχόμενη ροή αλλαγών, ένα κύμα που το καβαλάς και σε πάει. Κι όσο καλύτερος καβαλάρης είσαι, τόσο πιο ανάλαφρο θα είναι το ταξίδι.

https://www.lifo.gr/culture/eikastika/paola-lakah-i-zoi-einai-ena-kyma-poy-kabalas-kai-se-paei

Η Ελλάδα Μετά ΙΧ:

Εθνικό Σχέδιο Δράσης υπό συνθήκες παγκόσμιας αβεβαιότητας

Για ένατη χρονιά ο Κύκλος Ιδεών διοργανώνει, σε συνεργασία με το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, το ετήσιο συνέδριό του με τον γενικό τίτλο «Εθνικό Σχέδιο Δράσης υπό συνθήκες παγκόσμιας αβεβαιότητας»

18-20 Μαΐου 2026, ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρεταννία» (αιθουσα Golden)

Θεματικές ενότητες:

Κύκλος Ι: Έρευνα της Metron Analysis –«Τι προσλαμβάνει και τι περιμένει η ελληνική κοινωνία»

Κύκλος IΙ: Συνθήκες παγκόσμιας αβεβαιότητας

Κύκλος II: Πόσο ανθεκτική είναι η ελληνική οικονομία; – Ο απολογισμός της επταετίας 2019-2026 και οι νέες προκλήσεις

Κύκλος IV: Τεχνολογικές προκλήσεις και κοινωνική συνοχή

Κύκλος V: Η αναστήλωση των θεσμών και η αποκατάσταση των λειτουργιών του κράτους

Κύκλος VΙ: Η ρευστοποίηση του διεθνούς πλαισίου και η ελληνική ατζέντα

Κύκλος VΙΙ: Τι μας επιφυλάσσει το παρελθόν; – Μια συζήτηση για το μέλλον

Το συνέδριο μεταδίδεται ζωντανά μέσω YouTube με αυτόματο υποτιτλισμό και μετάφραση σε πολλές γλώσσες και σε πραγματικό χρόνο μέσω της Evenly*, και μέσω Δίαυλου

* Το συνέδριο του Κύκλου Ιδεών φέτος καθιστά τον δημόσιο διάλογο προσβάσιμο σε κωφούς, βαρήκοους αλλά και σε ξενόγλωσσους συμμετέχοντες, χάρη στη συνεργασία με την πλατφόρμα συμπεριληπτικής επικοινωνίας Evenly που παρέχει δυνατότητες αυτόματου υποτιτλισμού & μετάφρασης σε πολλές γλώσσες και σε πραγματικό χρόνο.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

1η ΜΕΡΑ – Δευτέρα, 18 Μαΐου 2026

[14:00] Εγγραφή συνέδρων – Καφές υποδοχής

Έναρξη συνεδρίου

Υποδοχή από τον Πρόεδρο του ΔΣ του Κύκλου Ιδεών, Πέτρο Καβάσαλη

[14:30-16:00] Κύκλος Ι: Έρευνα της Metron Analysis –«Τι προσλαμβάνει και τι περιμένει η ελληνική κοινωνία»

Παρουσίαση έρευνας της Metron Analysis, από τον Στράτο Φαναρά & τον Γιάννη Μπαλαμπανίδη

Συζητούν: Νίκη Λυμπεράκη & Ευάγγελος Βενιζέλος

[16:00-20:30] Κύκλος IΙ: Συνθήκες παγκόσμιας αβεβαιότητας

[16.00-16.20] Συζήτηση

Γκίκας Χαρδούβελης, Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, Ομότιμος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πειραιώς

Νίκος Φιλιππίδης, Δημοσιογράφος

[16.25-16.45] Συζήτηση

Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, Υφυπουργός Εξωτερικών

Αλεξάνδρα Φωτάκη, Δημοσιογράφος

[16.50-17.20] Πάνελ

Μαρία Δαμανάκη, Σύμβουλος στο Οceans 5, Καθηγήτρια στο NOVA University Lisbon, Αντιπρόεδρος στο ΕΛΙΑΜΕΠ

Ανδρέας Ξηρόκωστας, Διευθύνων Σύμβουλος SAP Ελλάδα, Κύπρος & Μάλτα

Συντονίζει: Κωνσταντίνος Τσαλακός, Δημοσιογράφος

[17.25- 17.55] Συζήτηση

Τάσος Γιαννίτσης, Ομότιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ, πρώην Υπουργός

Οντίν Λιναρδάτου, Δημοσιογράφος

Παρεμβαίνει: Πλάμεν Τόντσεφ, Επικεφαλής του Τμήματος Ασιατικών Σπουδών, ΙΔΟΣ (online)

[18.00- 18.30] Πάνελ

Κατερίνα Σακελλαροπούλου, τ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας ε.τ.

Ιωάννης Σαρμάς, τ. Υπηρεσιακός Πρωθυπουργός, Πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου ε.τ.

Συντονίζει: Ιωάννα Μάνδρου, Δημοσιογράφος

[18.30- 18.50] Συζήτηση

Γιώργος Γεραπετρίτης, Υπουργός Εξωτερικών

Γιώργος Κουβαράς, Δημοσιογράφος

[18.55- 19.25] Πάνελ

Μιχάλης Καλογήρου, Δικηγόρος, πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης

Γιάννης Μεϊμάρογλου, Επιχειρηματίας, Εκδότης του ηλεκτρονικού περιοδικού Μεταρρύθμιση

Συντονίζει: Βίβιαν Ευθυμιοπούλου, Fact News

[19.30- 20.20] Πάνελ

Άννα Διαμαντοπούλου, Πρόεδρος του ΔΙΚΤΥΟΥ, πρώην Επίτροπος ΕΕ, πρώην Υπουργός, Μέλος Πολιτικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ

Λευτέρης Κουσούλης, Πολιτικός Επιστήμονας

Δημήτρης Παπαδημητρίου, Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ (online)

Νίκος Χριστοδουλάκης, Ομότιμος Καθηγητής, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, πρώην Υπουργός Οικονομικών

Συντονίζει: Γιώργος Παπαχρήστος, Δημοσιογράφος

[20.20- 20.40] Συζήτηση

Χρήστος Χωμενίδης, Συγγραφέας

Περικλής Δημητρολόπουλος, Διευθυντής της εφημ. «Το Βήμα»

2η ΜΕΡΑ – Τρίτη, 19 Μαΐου 2026

[9:00] Έναρξη

Χαιρετισμός από τον Συμεών Τσομώκο, Ιδρυτής και Πρόεδρος, Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών

[09:30- 16.30] Κύκλος III: Πόσο ανθεκτική είναι η ελληνική οικονομία; – Ο απολογισμός της επταετίας 2019-2026 και οι νέες προκλήσεις

[9.40-10.00] Συζήτηση

Φωκίων Καραβίας, Διευθύνων Σύμβουλος, Eurobank

Νίκος Φιλιππίδης, Δημοσιογράφος

[10.05-10.25] Συζήτηση

Παντελής Κάπρος, Ομότιμος Καθηγητής Ενεργειακής Οικονομίας, ΕΜΠ

Χρύσα Λιάγγου, Δημοσιογράφος

[10.30-10.50] Συζήτηση

Νίκος Βέττας, Γενικός Διευθυντής, ΙΟΒΕ, Καθηγητής, ΟΠΑ

Ειρήνη Χρυσολωρά, Δημοσιογράφος

[11.00-11.25] Συζήτηση

Ευάγγελος Μυτιληναίος, Executive Chairman της METLEN Energy & Metals

Αθανάσιος Έλλις, Διευθυντής της αγγλικής έκδοσης της εφημ. «Η Καθημερινή»

[11.30-11.50] Συζήτηση

Μάνος Μανουσάκης, Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος, ΑΔΜΗΕ

Θοδωρής Παναγούλης, Δημοσιογράφος

[11.50-12.40] Πάνελ

Δημήτρης Κουτσόπουλος, Διευθύνων Σύμβουλος, Deloitte

Γιώργος Μαργώνης, Πρόεδρος, Παπαστράτος, Αντιπρόεδρος Ευρώπης, PMI

Γιάννης Ρέτσος, Αντιπρόεδρος & CEO Electra Hotels, Πρόεδρος ΔΣ ΙΟΒΕ

Θεόδωρος Τρύφων, Συνδιευθύνων Σύμβουλος, ELPEN, Πρόεδρος ΠΕΦ, Μέλος ΔΣ, ΣΕΒ και Μέλος ΔΣ, Ευρωπαϊκής Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας

Συντονίζει: Μαρία Νικόλτσιου, Δημοσιογράφος

[12.45-13.05] Συζήτηση

Βασίλης Κικίλιας, Υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής

Μηνάς Τσαμόπουλος, Δημοσιογράφος

[13.10-13.50] Πάνελ

Γιώργος Ζανιάς, Πρόεδρος του ΔΣ της Eurobank AE, Ομότιμος Καθηγητής, ΟΠΑ, πρώην Υπουργός Οικονομικών

Απόστολος Ταμβακάκης, Πρόεδρος & Managing Partner, EOS Global Investors

Θόδωρος Φέσσας, Πρόεδρος του Ομίλου Quest

Συντονίζει: Βάσω Αγγελέτου, Δημοσιογράφος

[13.55-14.35] Συζήτηση

Μιχάλης Σάλλας, Πρόεδρος, LYKTOS GROUP

Παναγιώτης Ρουμελιώτης, Ομότιμος Καθηγητής του Τμήματος Διεθνών, Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών, Πάντειο Πανεπιστήμιο, πρ. Αν. Εκτελεστικός Διευθυντής ΔΝΤ

Θεοχάρης Φιλιππόπουλος, Πρόεδρος Capital.gr ΑΕ και Αττικών Εκδόσεων ΑΕ, Πρόεδρος ΕΝΕΔ

Συντονίζει: Βάσω Αγγελέτου, Δημοσιογράφος

[14.40-15.10] Πάνελ

Δημήτρης Ανδριόπουλος, Αντιπρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, DIMAND Α.Ε.

Μιλτιάδης Νεκτάριος, Ομότιμος Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Πειραιώς

Παρουσίαση έρευνας για τη στεγαστική κρίση και συντονισμό: Φαίη Μακαντάση, Διευθύντρια Ερευνών, διαΝΕΟσις

[15.10-15.50] Πάνελ

Ηλίας Κικίλιας, Διευθυντής Ερευνών, ΕΚΚΕ, Γενικός Διευθυντής, ΙΝΣΕΤΕ

Παναγιώτης Λιαργκόβας, Καθηγητής Οικονομικών, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

Θοδωρής Πελαγίδης, Καθηγητής Οικονομικής Ανάλυσης, Πανεπιστήμιο Πειραιώς, Υποδιοικητής, Τράπεζας της Ελλάδος, πρώην υπηρ. Υπουργός Οικονομικών

Συντονίζει: Φωφη Γιωτακη, Δημοσιογράφος

[15.50-16.30] Πάνελ

Γιώργος Βερνίκος, Γενικός Γραμματέας ΣΕΤΕ, Πρόεδρος ΙΝΣΕΤΕ, Μέλος Ευρωπαϊκής ΟΚΕ, Μέλος και πρώην Πρόεδρος ΟΚΕ, Πρεσβευτής στο European Climate Pact

Κώστας Μητρόπουλος, Σύμβουλος Επιχειρήσεων

Ηλίας Παπαϊωάννου, Καθηγητής Οικονομικών, London Business School, Εταίρος Βρετανική Ακαδημία (online)

Συντονίζει: Δήμητρα Καδδά, Δημοσιογράφος

[16.30-19.15] Κύκλος IV: Τεχνολογικές προκλήσεις και κοινωνική συνοχή

[16.30-16.50] Συζήτηση

Κωνσταντίνος Δασκαλάκης, Καθηγητής του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Επιστήμης Υπολογιστών, ΜΙΤ, Πρόεδρος της Συμβουλευτικής Επιτροπής για την Τεχνητή Νοημοσύνη (online)

Κώστας Γιαννακίδης, Δημοσιογράφος

[16.50-17.10] Συζήτηση

Dex Hunter-Torricke, Founder & President, The Center for Tomorrow (online)

Λουκάς Βελιδάκης, Δημοσιογράφος

[17.10-17.30] Συζήτηση

Πέγκυ Αντωνάκου, Γενική διευθύντρια Google Ελλάδος & ΝΑ Ευρώπης

Κώστας Γιαννακίδης, Δημοσιογράφος

[17.30-17.50] Συζήτηση

Δανάη Δεληγεώργη, Ψυχοπαιδαγωγός, Γνωστική, Συναισθηματική & Κοινωνική Καθοδήγηση, Εξειδίκευση στην Υποστήριξη Νευροαποκλίνοντων Ανθρώπων

Χρήστος Δερβένης, Αντιπρόεδρος του Κύκλου Ιδεών, Καθηγητής Ιατρικής

[17.50-18.10] Συζήτηση

Brando Maria Benifei, Member of European Parliament – Co-Rapporteur for the Artificial Intelligence Act (online)

Κωνσταντίνος Κορίκης, Digital Media Strategist

[18.10-18.30] Συζήτηση

Γιώργος Νικολετάκης, Co-Founder & CEO 100mentors; Host of the GenAI Summit

Βίκυ Πεχλιβάνη, Head of Growth, 100 mentors

Λουκάς Βελιδάκης, Δημοσιογράφος

[18.30-19.10] Πάνελ: Βιοτεχνολογικές προκλήσεις

Ιωάννης Νικολακάκης, Επίκ. Καθηγητής Επιστημολογίας και Ηθικής της Ιατρικής της Ιατρικής Σχολής, ΕΚΠΑ

Γεώργιος Παναγιωτακόπουλος, Αν. Καθηγητής Γενικής Φαρμακολογίας – Κλινικής Φαρμακολογίας του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστήμιου Πατρών, πρώην Αντιπρόεδρος Εθνικού Οργανισμούς Δημόσιας Υγείας

Μαρία Πανουσοπούλου, Προϊσταμένη Διεύθυνσης Διοικητικής Υποστήριξης του ΕΟΠΥΥ, Εκπρόσωπος στην Ευρωπαϊκή Ομάδα για την Αξιολόγηση Τεχνολογίας Υγείας (ΗΤΑ – Medical Devices)

Βασίλης Παρετζόγλου, Διευθυντής Εταιρικής Ανάπτυξης, DEMO ΑΒΕΕ

Συντονίζει: Θεόδωρος Παπαϊωάννου, Καθηγητής Βιοϊατρικής Τεχνολογίας, Διευθυντής Εργαστηρίου Βιοϊατρικής Τεχνολογίας της Ιατρικής Σχολής, ΕΚΠΑ

[19.15-20.30] Κύκλος V: Η αναστήλωση των θεσμών και η αποκατάσταση των λειτουργιών του κράτους (Ι)

[19.15-19.45] Συζήτηση

Μιχάλης Πικραμένος, Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, Προεδρεύων Ευρωπαϊκής Ένωσης Ανώτατων Διοικητικών Δικαστηρίων

Παναγής Παναγιωτόπουλος, Αναπλ. Καθηγητής, Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης, ΕΚΠΑ

Συντονίζει: Ιωάννα Μάνδρου, Δημοσιογράφος

[19.45-20.30] Πάνελ

Αντώνης Καραμπατζός, Καθηγητής Νομικής Σχολής, ΕΚΠΑ

Αντύπας Καρίπογλου, Δικηγόρος

Ανδρέας Κουτσόλαμπρος, Πρόεδρος του ΔΣΑ

Πέτρος Παπασαραντόπουλος, Εκδότης, Συγγραφέας

Συντονίζει: Τζίνα Μοσχολιού, Δημοσιογράφος

3η ΜΕΡΑ – Τετάρτη, 20 Μαΐου 2026

[9:30] Έναρξη

Χαιρετισμός από τον Χρήστο Δερβένη, Αντιπρόεδρο του Κύκλου Ιδεών

[10.00-10.20] Συζήτηση (pre-recorded)

Oleksandra Matviichuk, Head of the Center for Civil Liberties, Nobel Peace Prize 2022

Λουκάς Βελιδάκης, Δημοσιογράφος

[10.30 – 14.15] Κύκλος V: Η αναστήλωση των θεσμών και η αποκατάσταση των λειτουργιών του κράτους (ΙΙ)

[10.30-10.50] Συζήτηση

Θοδωρής Λιβάνιος, Υπουργός Εσωτερικών

Σταύρος Παπαντωνίου, Δημοσιογράφος

[10.55-11.15] Συζήτηση

Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, Υπουργός Προστασίας του Πολίτη

Τάσος Τέλλογλου, Δημοσιογράφος

[11.15-11.25] Ομιλία

Τάσος Χωμενίδης, Διδάκτωρ Πολιτικός Μηχανικός: Ο Αλγόριθμος της εξουσίας

[11.25-12.25] Πάνελ για την αναθεώρηση (Ι)

Μιλένα Αποστολάκη, Βουλευτής, Δικηγόρος

Δημήτρης Βερβεσός, τ. Πρόεδρος του ΔΣΑ

Γιώργος Δελλής, Καθηγητής Νομικής Σχολής, ΕΚΠΑ

Κώστας Μενουδάκος, Πρόεδρος ε.τ. του Συμβουλίου της Επικρατείας, πρώην Πρόεδρος της Αρχής Προστασίας Δεδομένων (ΑΠΔΠΧ)

Λαμπρινή Ρόρη, Επίκουρη Καθηγήτρια Πολιτικής Ανάλυσης, ΕΚΠΑ

Συντονίζει: Πάσχος Μανδραβέλης, Δημοσιογράφος

[12.25-13.25] Πάνελ για την αναθεώρηση (ΙΙ)

Χαράλαμπος Ανθόπουλος, Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου, ΕΑΠ

Σπύρος Βλαχόπουλος, Καθηγητής Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ, Δικηγόρος, Μέλος ΑΠΔΠΧ

Παναγιώτης Δουδωνής, Διδάκτωρ Συνταγματικού Δικαίου, Πανεπιστήμιο Οξφόρδης, Βουλευτής Επικρατείας

Λίνα Παπαδοπούλου, Καθηγήτρια Συνταγματικού Δικαίου, ΑΠΘ

Ευριπίδης Στυλιανίδης, Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, Βουλευτής

Συντονίζει: Αντώνης Παπαγιαννίδης, Δημοσιογράφος – Δικηγόρος

[13.30-14.00] Πάνελ

Λυμπερόπουλος Παναγιώτης, Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου

Πολυχρόνης Τσιρίδης, Δ.Ν.-Δικηγόρος Πειραιώς, Επισκέπτης Καθηγητής Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου

Συντονίζει: Ιωάννα Μάνδρου, Δημοσιογράφος

[14.00-14.20] Συζήτηση

Προκόπης Παύλοπουλος, πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας

Ακαδημαϊκός, Επίτιμος Καθηγητής της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ

Αντώνης Παπαγιαννίδης, Δημοσιογράφος – Δικηγόρος

[14.20 – 19.30] Κύκλος VΙ: Η ρευστοποίηση του διεθνούς πλαισίου και η ελληνική ατζέντα

[14.20-14.50] Πάνελ

Δημήτρης Καιρίδης, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, Πάντειο Πανεπιστήμιο, Κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος ΝΔ

Δημήτρης Μάντζος, Βουλευτής, Κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής

Συντονίζει: Ινώ Αφεντούλη, Επικεφαλής του Παρατηρητηρίου Γεωπολιτικής και Διπλωματίας, ΕΛΙΑΜΕΠ

[14.55-15.25] Συζήτηση

Δημήτρης Αβραμόπουλος, πρώην Ευρωπαίος Επίτροπος Μετανάστευσης, Εσωτερικών Υποθέσεων και Ιθαγένειας & Υπουργός Εξωτερικών, Βουλευτής

Kristin Fabbe, Full-time professor, Chair in Business and Comparative Politics, Florence School of Transnational Governance, EUI

Γιώργος Πρεβελάκης, Ομότιμος Καθηγητής Γεωπολιτικής, Πανεπιστήμιο Panthéon-Sorbonne (Paris 1)

Συντονίζει: Δήμητρα Κρουστάλλη, Δημοσιογράφος

[15.30-15.50] Συζήτηση

Λουκάς Τσούκαλης, Πρόεδρος ΕΛΙΑΜΕΠ, Sciences Po, Παρίσι

Νίκη Λυμπεράκη, Δημοσιογράφος

[15.55-16.55] Πάνελ

Γιάννης Βαληνάκης, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, ΕΚΠΑ, πρώην Υφυπουργός Εξωτερικών

Παναγιώτης Ιωακειμίδης, Ομότιμος Καθηγητής, ΕΚΠΑ, πρώην πρεσβευτής- σύμβουλος ΥΠΕΞ

Αθανάσιος Πλατιάς, Ομότιμος Καθηγητής Στρατηγικής στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς και Πρόεδρος του Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων

Χρήστος Ροζάκης, Ομότιμος Καθηγητής ΕΚΠΑ, πρώην Υφυπουργός Εξωτερικών & Αντιπρόεδρος του ΕΔΔΑ

Κώστας Υφαντής, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Συντονίζει: Μιχάλης Μητσός, Δημοσιογράφος

[17.00-17.20] Συζήτηση

Θεόδωρος Ρουσόπουλος, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης (2024-2026), Βουλευτής ΝΔ

Άγγελος Κωβαίος, Δημοσιογράφος

[17.25-17.45] Συζήτηση

Ντόρα Μπακογιάννη, Πρόεδρος Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, πρώην Υπουργός Εξωτερικών

Αθανάσιος Έλλις, Διευθυντής της αγγλικής έκδοσης της εφημ. «Η Καθημερινή»

[17.50 -18.10] Συζήτηση

Νίκος Ανδρουλάκης, Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ- Κίνημα Αλλαγής

Δήμητρα Κρουστάλλη, Δημοσιογράφος

[18.15-18.35] Συζήτηση

Νίκος Δένδιας, Υπουργός Εθνικής Άμυνας

Βασίλης Νέδος, Δημοσιογράφος

[18.40-19.30] Πάνελ

Γιάννης Μανιάτης, Καθηγητής, Ευρωβουλευτής, πρώην Υπουργός (online)

Πάνος Μπεγλίτης, πρώην Υπουργός, πρώην Μ.Α της Ελλάδας στο Συμβούλιο της Ευρώπης

Κωνσταντίνα Μπότσιου, Καθηγήτρια Ιστορίας και Διεθνών Σχέσεων, Πανεπιστήμιο Πειραιώς, Γενική Διευθύντρια, Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων (CfIR-GR)

Στέλιος Περράκης, Ομότιμος Καθηγητής, Πάντειο Πανεπιστήμιο, πρώην Πρέσβυς – Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδος, Συμβούλιο της Ευρώπης

Κωνσταντίνος Φίλης, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Διευθυντής του Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων

Συντονίζει: Συμεών Τσομώκος, Ιδρυτής και Πρόεδρος, Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών

Ω19.30 – 20.15] Κύκλος VΙΙ: Τι μας επιφυλάσσει το παρελθόν; – Μια συζήτηση για το μέλλον

Ευάγγελος Βενιζέλος – Παύλος Τσίμας

Video & Photo απο το Συνέδριο του Κύκλου Ιδεών “Εθνικό Σχέδιο Δράσης υπό συνθήκες παγκόσμιας αβεβαιότητας”

Για φωτογραφίες μπορείτε να επισκεφθείτε το παρακάτω link: https://www.flickr.com/photos/ekyklos/albums

Μπορείτε να παρακολουθήσετε live streaming τις συζητήσεις εδώ: https://www.youtube.com/@ev.venizelos/streams

Για Video ανά πάνελ: https://vimeo.com/user46743084

Δελτία Τύπου απο τα πανελ:

της 1ης μέρας (18.5.2026): https://ekyklos.gr/ellada-meta-ix-press-releases-18-5-2026.html

της 2ης μέρας (19.5.2026): https://ekyklos.gr/ellada-meta-ix-press-releases-19-5-2026.html

της 3ης μέρας (20.5.2026): https://ekyklos.gr/ellada-meta-ix-press-releases-20-5-2026.html

Αναλυτικά για το Συνέδριο:

https://ekyklos.gr/18-20-5-2026-i-ellada-meta-ix-ethniko-sxedio-drasis-ypo-synthikes-pagkosmias-avevaiotitas.html

Για την έρευνα της Metron Analysis και τη συζήτηση:

https://www.evenizelos.gr/speeches/conferences-events/conferencespeech2026/7413-paremvaseis-evangelou-venizelou-kata-ti-syzitisi-stin-parousiasi-tis-ereunas-tis-metron-analysis.html

Φώτο credits : Χρίστος Σιμάτος

Ντόρα Μπακογιάννη

Γιώργος Ευγενίδης

Τάσος Γιαννίτσης

https://def-xi.delphiforum.gr/speakers

Ο τραγουδιστής των Locomondo μιλάει για όλα, στην Δήμητρα Ζάρκου για το Newsbeast, πριν την μεγάλη Συναυλία στην Τεχνόπολη στις 24 Ιουνίου

Οι Locomondo 23 χρόνια τώρα δεν σταματούν να μας συγκινούν και να μας ξεσηκώνουν με την ίδια ένταση, όπως την πρώτη φορά. Και μπορεί θεωρητικά να είναι ένα συγκρότημα της δικής μου γενιάς, όμως, στην πραγματικότητα είναι ένα συγκρότημα όλων των γενεών, ηλικιών και «φυλών» που ακούνε μουσική.

Είναι όμως και το συγκρότημα που πια έχει γίνει συνώνυμο του καλοκαιριού και, όχι τυχαία, όλοι συμφωνούν πως «καλοκαίρι χωρίς Locomondo» δεν γίνεται. Και πιο συγκεκριμένα, δεν γίνεται χωρίς συναυλία τους. Αν μία φορά τους έχετε δει από κοντά, καταλαβαίνετε ακριβώς τι εννοώ. Και αν δεν τους έχετε δει, φέτος το καλοκαίρι έχετε την ευκαιρία να μπείτε και εσείς στον «τρελό κόσμο» τους είτε με ένα…. μαγικό χαλί, είτε παρακολουθώντας ένα από τα live τους.

Η αρχή γίνεται από την Τεχνόπολη, όπου και φέτος στις 24 Ιουνίου, το αγαπημένο συγκρότημα δίνει το καθιερωμένο ραντεβού του με το κοινό σε μια βραδιά που θα είναι ένα ατελείωτο πάρτι. Με αφορμή τη συναυλία στην Τεχνόπολη, ο Μάρκος Κούμαρης μίλησε στο Newsbast και στην κουβέντα που είχαμε μας εξήγησε πώς είναι να απευθύνεσαι σε ένα κοινό που πιάνει όλες τις ηλικίες -από τον πιο μικρό μέχρι τον πιο μεγάλο-, ποιο είναι το μυστικό που παραμένουν ενωμένοι μετά από τόσα χρόνια, ενώ μας αποκάλυψε και τις ιστορίες πίσω από τις μεγάλες επιτυχίες τους, των οποίων οι στίχοι έγιναν viral, όπως το «Απ’ το σπίτι δεν θα βγω, πίνω μπάφους και παίζω pro».

– Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα, αλλά φέτος, έκανε… Μετά από καιρό, καταλάβαμε χειμώνα. Εσείς έχετε καταλάβει πώς αυτό το τραγούδι έγινε το πιο αναγνωρίσιμο του συγκροτήματος και δεν υπάρχει κανείς -από τον πιο μικρό μέχρι τον πιο μεγάλο- που να μην το γνωρίζει; Και ο συγκεκριμένος στίχος είναι και από τους πιο viral ελληνικούς.

Πράγματι, η φράση είναι ίσως πιο γνωστή κι από το ίδιο το γκρουπ. Ο καλός καιρός λειτουργεί αλληγορικά σαν σύμβολο της ευλογίας που έχουν οι άνθρωποι στις ζωές τους, αλλά τις αγνοούνε και αντ’ αυτού τείνουν να επικεντρώνονται στα αρνητικά και στην κριτική. Πλέον στις συναυλίες μας το «Δεν κάνει κρύο στην Ελλάδα» αποτελεί το εναρκτήριο σύνθημα, μια έκρηξη αγάπης και ενέργειας κατά τη συνάντηση μπάντας και κοινού.

– Οι Locomondo, πάντως, είναι πια συνώνυμο του καλοκαιριού. Και για να είμαι ειλικρινής, καλοκαίρι χωρίς συναυλία σας δεν γίνεται. Είναι κάτι που έτυχε ή σας αρέσουν περισσότερα τα καλοκαιρινά live, οπότε πέτυχε;

Ο ρυθμός και οι μελωδίες που χρησιμοποιούμε στα τραγούδια μας έχουν συνδεθεί με το καλοκαίρι, ίσως επειδή οι ρίζες αυτής της μουσικής βρίσκονται σε τροπικές χώρες όπως η Τζαμάικα και η Κούβα.

Με τα χρόνια καθιερώθηκε μια φράση που ακούμε συχνά: «Καλοκαίρι χωρίς Locomondo δεν έχει». Έτσι ξεκινάμε και αυτό το καλοκαίρι για 23η χρονιά μια πλούσια συναυλιακή σεζόν.

– Στις συναυλίες σας το κοινό είναι ετερόκλητο: όλων των ηλικιών και όλων των «φυλών» που γίνονται ένα. Αυτό πώς το έχετε καταφέρει; Και πώς είναι για ένα συγκρότημα, όταν δεν απευθύνεται σε ένα συγκεκριμένο κοινό;

Το να μπορείς να απευθύνεσαι σε όλους τους ανθρώπους είναι μεγάλη χαρά. Προσπαθούμε να υπάρχει κάτι για τον καθένα να απολαύσει κατά τη διάρκεια του προγράμματος. Κάτι για τον έφηβο, κάτι για τους γονείς του, κάτι για τον παππού και κάτι για το εγγονάκι. Τους σεβόμαστε και τους αγαπάμε όλους. Κι αυτό ολοκληρώνεται, όπως είπες, αν γίνουμε όλοι ένα.

– Ως Locomondo μετράτε 23 χρόνια και είστε ένα από τα μακροβιότερα ενεργά συγκροτήματα στην Ελλάδα. Είναι εύκολο αυτό που έχετε πετύχει μέχρι τώρα; Και ποιο είναι το μυστικό να παραμείνει μια μπάντα ενωμένη, με τόσες επιτυχίες, σε έναν χώρο ανταγωνιστικό που -κακά τα ψέματα- υπάρχουν και οι προσωπικές φιλοδοξίες;

Τα περισσότερα συγκροτήματα διαλύονται στην τριετία ή αντιμετωπίζουν τις πρώτες σημαντικές τριβές όταν περάσουν από μια σχετική αφάνεια σε μια μεγάλη αναγνώριση. Εμείς είχαμε την τύχη να παίζουμε ήδη πολλά χρόνια μαζί όταν μας βρήκε η «επιτυχία». Επίσης, ήμασταν ήδη αρκετά μεγάλοι σε ηλικία και κατασταλαγμένοι σχετικά με το τι θέλουμε. Μπορεί εξωτερικά το πρότζεκτ να φαντάζει «χύμα», όμως στην πραγματικότητα υπάρχει μια αφοσίωση από όλους και μια έμφυτη πειθαρχία. Το σημαντικό είναι ότι προς το παρόν η φιλία μας αποδείχτηκε πιο δυνατή από τα προβλήματα που προκύπτουν. Ίσως να είναι και αυτό κάτι που κάνει τις μακρόβιες μπάντες ιδιαίτερα αγαπητές στο κοινό. Να βλέπει δηλαδή σε αυτές ο κόσμος μια ελπίδα ότι το ανθρώπινο είδος είναι ακόμη σε θέση να πετύχει πράγματα συλλογικά και όχι μόνο ατομικά.

– Το 2005 και προτού γίνουν μόδα οι διασκευές, εσείς διασκευάσατε τη Φραγκοσυριανή του Βαμβακάρη. Ήταν κάτι τολμηρό για εκείνη την εποχή; Και πώς προέκυψε η συγκεκριμένη διασκευή;

Τότε τη «λίθινη» εποχή πριν από την επέλαση των social media ήμασταν ιδιαίτερα πειραματική μπάντα. Οι συναυλίες μας σε μικρούς χώρους όπως το After Dark και το Αλάβαστρον είχαν το στοιχείο της έκπληξης. Δεν υπήρχε πρόγραμμα και ένα μεγάλο μέρος του είχε αυτοσχεδιασμούς μουσικούς, στιλιστικούς και στιχουργικούς. (Εννοείται πως ό,τι γινόταν εκεί έμενε εκεί, δηλαδή δεν ανέβαινε την άλλη μέρα ένα βιντεάκι στο διαδίκτυο.) Ένας από αυτούς τους πειραματισμούς ήταν και η ρέγκε διασκευή της Φραγκοσυριανής που έφτασε στα αυτιά της εταιρείας μας και αυτή μας παρακίνησε να το κυκλοφορήσουμε, κάτι που έγινε χάρη στην πολύ θετική ανταπόκριση του αγαπημένου μας, Στέλιου Βαμβακάρη, και της οικογένειας του πατέρα του. Μια ακόμα ιδιαιτερότητα ήταν ότι μέρος του τραγουδιού ηχογραφήθηκε στην Τζαμάικα έχοντας στην παρέα μουσικούς του μεγάλου Bob Marley.

– Πάντως, και δεν είναι υπερβολή αυτό, με τη συγκεκριμένη διασκευή συστήσατε κατά κάποιον τρόπο το ρεμπέτικο στις νεότερες γενιές.

Το ρεμπέτικο πάντα έβρισκε έκφραση στη νεολαία. Κι εγώ το αγάπησα και είχα παίξει και ακούσει πολύ στα φοιτητικά μου χρόνια. Ίσως πράγματι τέλη του ’90 / αρχές 2000 να υπήρχε μια μικρή κάμψη στο ενδιαφέρον για αυτή τη μουσική. Ήταν η εποχή που είχε εμφανιστεί η ηλεκτρονική μουσική και ένα μέρος των νέων είχε αποστραφεί κάπως τα «παλιά» ακούσματα. Από την άλλη, την ίδια εποχή ξεκινούσε από τη Λατινική Αμερική το ρεύμα Mestizo με πιο χαρακτηριστικό εκφραστή τον Manu Chao, ένα μουσικό κράμα που ανακάλυπτε και χρησιμοποιούσε πάλι παραδοσιακά ακούσματα και τα συνδύαζε με το ροκ, το πανκ, το σκα και τη ρέγκε. Έτσι, και στο δικό μου κεφάλι κάποια δικά μας παραδοσιακά κομμάτια θα μπορούσαν να αποδοθούν με διαφορετικό τρόπο.

– Οι περισσότεροι στίχοι των τραγουδιών σας έχουν γίνει viral, όπως το περίφημο «Απ’ το σπίτι δεν θα βγω, πίνω μπάφους και παίζω pro». Αλήθεια, όταν κυκλοφόρησε το τραγούδι, σκεφτήκατε ότι ο συγκεκριμένος στίχος μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις;

Κάποιοι λένε ότι το συγκεκριμένο κόμματι ήταν το πρώτο viral κομμάτι στην Ελλάδα, γιατί για πρώτη φορά έγινε γνωστό από το Youtube πριν ακόμη κυκλοφορήσει. Και δεν κυκλοφόρησε παρά 3 χρόνια μετά. Για την ακρίβεια δεν θέλαμε να κυκλοφορήσει, λόγω του κινδύνου παρανόησης του μηνύματος.

Επίσης, δεν το παίξαμε ούτε ζωντανά στις συναυλίες μας εκείνη τη χρονιά για να αποφύγουμε το κοινό που ερχόταν μόνο για να ακούσει αυτό. «Μια περιγραφή, όχι μια προτροπή» είναι η χαρακτηριστική φράση που το συνοδεύει σε κάθε ζωντανή ερμηνεία.

– Επειδή είμαι παιδί της δεκαετίας του ’80, το «80s» είναι το αγαπημένο μου. Αλήθεια, αυτό είναι ένα βιωματικό τραγούδι;

100%. Είναι η προσπάθεια να περιγραφεί η σύγχυση στο μυαλό του σημερινού 40άρη / 50άρη να διαχειριστεί τις καταιγιστικές αλλαγές που έλαβαν χώρα τα τελευταία χρόνια σε όλους τους τομείς της ζωής.

– Η δική μας η γενιά είναι σαν γέφυρα που ενώνει δύο εποχές;

Σίγουρα είναι. Ο δικός μου πατέρας είχε γεννηθεί το 1920 κι εγώ καλούμαι να επικοινωνήσω με παιδιά που έχουν γεννηθεί έναν αιώνα αργότερα. Στο τραγούδι προσπαθεί να αποδοθεί αυτό το σπαγκάτο με χιουμοριστικό αλλά και συγκινητικό τρόπο.

– Εκτός σκηνής, νιώθεις λίγο boomer, όταν ακούς να μιλάνε τα σημερινά παιδιά, που εκτός από το pro έχουν και το «bro», αγόρια – κορίτσια;

Και νιώθω και είμαι (γέλια). Ευτυχώς, έχω τη 12χρονη κόρη μου να με συμβουλεύει τα τελευταία χρόνια.

– Οι Locomondo, πάντως, είναι μια γέφυρα που ενώνει τις γενιές στις συναυλίες της, το είδαμε και πέρυσι στην Τεχνόπολη, στην οποία επιστρέφετε στις 24 Ιουνίου. Είναι το σταθερό καλοκαιρινό σας ραντεβού με τον κόσμο;

Όπως συνήθως ξεκινάμε την καλοκαιρινή μας περιοδεία από την Αθήνα, παίζουμε όλο το καλοκαίρι σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, στην Κύπρο και στο εξωτερικό και καταλήγουμε πάλι στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο. Η έναρξη της περιοδείας θα είναι όντως στις 24 Ιουνίου στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων με πολλή όρεξη και αρκετές εκπλήξεις στο τσεπάκι.

– Μέσα σε αυτές τις δύο δεκαετίες, ποια ή ποιες στιγμές θεωρείς ως τις πιο ξεχωριστές που έζησες με τους Locomondo. Και αν υπήρξε κάποια στιγμή που απογοητεύτηκες κι έκανες δεύτερες σκέψεις.

Αν κάποτε σταματήσει το γκρουπ, θα μου λείψουν τα ταξίδια με το πούλμαν, αλλά και η επαφή με το κοινό κατά τη διάρκεια της συναυλίας. Όταν είχαμε πιάσει τη δεκαετία, σκεφτήκαμε μήπως σταματήσουμε, αλλά όπως αποδεικνύεται κάτι τέτοιο δεν έγινε.

Ταυτότητα συναυλίας

Opening Act: KAPTEN

Οι Locomondo είναι:

Μάρκος Κούμαρης – Φωνή, κιθάρα

Γιάννης Βαρνάβας – Κιθάρα, φωνή

Σταμάτης Γούλας – Πλήκτρα, sampler, φωνή

Σπύρος Μπεσδέκης – Μπάσο

Στρατής – Άγγελος Σούντρης – Τύμπανα

Χρήστος Καλαϊτζόπουλος – Ακορντεόν, τραγούδι

Τα πνευστά των Locomondo είναι οι:

Νίκος «Tattoo» Βλάχος – Τρομπέτα, φωνή

Θάνος Τσακιλτζίδης – Σαξόφωνο

Παναγιώτης Καπετανάκης – Τρομπέτα

Ηχολήπτες: Θανάσης Ταμπάκης, Γιώργος Φραγκέλης

Φωτιστής: Κώστας Μαργκάς

Τιμές εισιτηρίων:

Early Bird (για περιορισμένο χρονικό διάστημα και αριθμό εισιτηρίων): 12€

Προπώληση: 15€ | Ταμείο: 17€

Παιδικό (για παιδιά 7 έως 12 ετών): 10€

Προπώληση εισιτηρίων: https://www.more.com/gr-el/tickets/music/offer/locomondo-stin-texnopoli-dimou-athinaion/

Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων

Πειραιώς 100 & Περσεφόνης, Γκάζι

https://www.newsbeast.gr/entertainment/music/arthro/13113004/o-markos-koumaris-ton-locomondo-sto-newsbeast-den-thelame-na-kykloforisei-to-paizo-pro

Το Μουσείο Αλέκος Φασιανός, ο χώρος όπου ο σπουδαίος δημιουργός έζησε και εργάστηκε, άνοιξε τις πόρτες του το 2023 και την Τετάρτη 27 Μαΐου 2026 (18:00 – 21:00) εγκαινιάζει τη νέα περιοδική έκθεση, με τίτλο «Μαλβίνα Παναγιωτίδη: Βουκολικός πυρετός. Διάλογος με τον Αλέκο Φασιανό».

«Η ομορφιά βρίσκεται πίσω από αυτό που αισθάνεσαι, όχι αυτό που βλέπεις», έλεγε ο Αλέκος Φασιανός. Ακολουθώντας αυτή τη φιλοσοφία, το Contemporary Intervention Program καλεί σύγχρονους δημιουργούς να πραγματοποιήσουν εικαστικές παρεμβάσεις στο μουσείο, ενισχύοντας τον διαγενεακό διάλογο και προσφέροντας στο κοινό νέες οπτικές γωνίες για τη σύνδεση της τέχνης του Φασιανού με τη σύγχρονη τέχνη.

Στο πλαίσιο του προγράμματος, η Μαλβίνα Παναγιωτίδη συνομιλεί με το έργο του Αλέκου Φασιανού, εστιάζοντας σε μια λιγότερο γνωστή αλλά εμβληματική πτυχή του: το design. Μέσα από ενδελεχή έρευνα στο αρχείο του, η καλλιτέχνις ανασυνθέτει την πραγματικότητα με έναν δικό της, ποιητικό τρόπο.

Η Μαλβίνα Παναγιωτίδη είναι εικαστικός και επίκουρη καθηγήτρια στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Πατρών. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στο πρόγραμμα «Art in Context» στο Universität derünste στο Βερολίνο. Το 2018 συμμετείχε στο Πρόγραμμα Υποστήριξης Καλλιτεχνών του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) της ARTWORKS.

Η έκθεση θα παραμείνει ανοιχτή για το κοινό έως τις 11 Οκτωβρίου 2026. Η πραγματοποίησή της γίνεται με την υποστήριξη του ΙΣΝ, ως Μέγα Δωρητή της έκθεσης.

Μουσείο Αλέκος Φασιανός:

Νεοφύτου Μεταξά 15 και Χίου, 104 39 Αθήνα ( πλησίον μετρο Μεταξουργείο)

https://art-works.gr/fellows-grantees-news/malvina-panagiotidi-voukolikos-pyretos-dialogos-me-ton-aleko-fasiano/

Αρχική

Το Ίδρυμα Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή παρουσιάζει στο Μουσείο του στην Αθήνα ένα αφιέρωμα στον διακεκριμένο καλλιτέχνη Γιάννη Ψυχοπαίδη, με τίτλο «Γιάννης Ψυχοπαίδης: Τοπία της Μνήμης. Αυτά που κράτησα», από τις 20 Μαΐου έως τις 4 Οκτωβρίου 2026.

Η έκθεση χαρτογραφεί την καλλιτεχνική πορεία του Γιάννη Ψυχοπαίδη από το 1962 έως σήμερα, μέσα από 70 έργα. Ιδιαίτερη σημασία συνιστά το γεγονός ότι πρόκειται για έργα τα οποία ο ίδιος ο καλλιτέχνης επέλεξε να κρατήσει για την ιδιωτική του συλλογή και προσφέρουν μια σπάνια, εσωτερική ματιά στο έργο και τις επιλογές του.

Ο Γιάννης Ψυχοπαίδης έκανε την εμφάνισή του στο εικαστικό προσκήνιο μέσα στο κλίμα φιλελευθερισμού της δεκαετίας του 1960, ως εξέχον μέλος της Ομάδας Τέχνης Α, της ομάδας των Νέων Ελλήνων Ρεαλιστών, καθώς και του Κέντρου Εικαστικών Τεχνών. Ήδη από το ξεκίνημα της πορείας του, τα έργα του αποτελούν απτά δείγματα μιας νεοπαραστατικής στροφής που γινόταν αισθητή σε παγκόσμια κλίμακα και αναπόφευκτα είχε φτάσει και στην Ελλάδα. Η γονιμότητα και η παραγωγικότητά του στον νεοπαγή νεορεαλιστικό χώρο οφείλεται, εν μέρει ίσως, στη σύζευξη δυο κόσμων: της ελληνοπρεπούς και της δυτικότροπης εικαστικής παιδείας. Ένα σταυροδρόμι δυο κόσμων που, χωρίς να συγχέονται, του επέτρεψαν γόνιμες διαδραστικές καλλιτεχνικές ανταλλαγές, ενισχύοντάς τον να σταθεί ενάντια σε φαινόμενα του βίαιου εκβιομηχανισμού και της χωρίς μέτρο κατανάλωσης.

Η έκθεση παρουσιάζεται σε 20 κεφάλαια, τα οποία έχουν διαμορφωθεί σύμφωνα με τις αφηγήσεις και τις επεξηγήσεις του ίδιου του καλλιτέχνη. Ενδεικτικά, ξεκινώντας με μια σειρά έργων του 1962 τα οποία αποτελούν και την αφετηρία της ουσιαστικής πορείας του Γιάννη Ψυχοπαίδη, ακολουθούν έργα του 1967 που αποτυπώνουν το κλίμα της έντονης πολιτικής και κοινωνικής αναταραχής της εποχής.

Το «Μάθημα Ανατομίας» ξετυλίγει την έντονη σχέση του καλλιτέχνη με την ανατομία που ξεκινά από τα φοιτητικά του χρόνια. Η σχέση αυτή αντανακλάται επίσης στην ενότητα της έκθεσης όπου τα πρόσωπα μοιάζουν να κουβαλούν τραύματα που δεν είναι απαραίτητα ορατά – ακόμα και τα γυμνά μοντέλα, που εκ πρώτης όψεως παραπέμπουν σε μια ερωτική παρουσία, αποδίδονται ως σώματα εύθραυστα και σχεδόν τραυματισμένα. Η σειρά «Το γράμμα που δεν έφτασε», στην οποία αναμειγνύονται διαφορετικά στοιχεία καθημερινότητας και προσωπικών αναφορών, έχει δημιουργηθεί με τη χρήση ετερόκλητων υλικών. Η «Νύχτα στις Βρυξέλλες», μια σειρά έργων που δημιούργησε ο καλλιτέχνης μετά την εγκατάστασή του στις Βρυξέλλες το 1986, εστιάζει στην αλληλεπίδραση ανάμεσα στον εσωτερικό και τον εξωτερικό χώρο, το προσωπικό δωμάτιο και την εικόνα της πόλης έξω από τα παράθυρα, ενώ ο κύκλος έργων του 1999 «Αναφορά στον Goya» είναι μια καταγγελία κατά του πολέμου, που συνδέει τις τραυματικές εικόνες του παρελθόντος με τα σύγχρονα γεγονότα.

Ο «Χρησμός», από τα πλέον εμβληματικά έργα του δημιουργού, ξεχωρίζει για τη σύνθετη και πολυεπίπεδη μορφή του με μια εξαιρετικά ευρεία θεματική η οποία καλύπτει τον σύγχρονο και τον αρχαίο πολιτισμό, ενώ οι αναφορές στην κλασική αρχαιότητα είναι εμφανείς και στη σειρά έργων που αντλούν την έμπνευσή τους από τις μεγάλες πυρκαγιές του 2007 στην Αρχαία Ολυμπία και εξερευνούν τη σχέση ανάμεσα στο ζωντανό παρόν και σε έναν κλασικό κόσμο που λειτουργεί ως σημείο αναφοράς.

Την επιμέλεια της έκθεσης υπογράφει ο Κυριάκος Κουτσομάλλης, Γενικός Διευθυντής του Ιδρύματος B&E Γουλανδρή.

https://goulandris.gr/el/exhibition/jannis-psychopedis

Η έκθεση «Τοπία της μνήμης – Αυτά που κράτησα» εγκαινιάζεται στις 20 Μαΐου στο Μουσείο Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή

Η νέα έκθεση που εγκαινιάζεται στις 20 Μαΐου στο Μουσείο Ιδρύματος Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή με τον τίτλο «Γιάννης Ψυχοπαίδης- Τοπία της μνήμης, αυτά που κράτησα» δεν αποτελεί μια αναδρομική έκθεση αφιερωμένη στον μεγάλο Έλληνα καλλιτέχνη αλλά μια παρουσίαση έργων που εκείνος κράτησε μακριά από τη θέα του κοινού σε διάφορες περιόδους της ζωής του και της καλλιτεχνικής του δημιουργίας. Θα λέγαμε επομένως ότι είναι μια αφήγηση, χωρισμένη σε 20 κεφάλαια, που σκιαγραφούν την πορεία του Γιάννη Ψυχοπαίδη από το 1962 έως και σήμερα. Την έκθεση έχει επιμεληθεί ο Κυριάκος Κουτσομάλλης, ο οποίος πέρασε πολύ χρόνο με τον Γιάννη Ψυχοπαίδη ώστε να καταφέρουν να περάσουν μαζί στην παρουσίαση αυτό το προσωπικό στοιχείο που διατρέχει την έκθεση.

https://www.athensvoice.gr/politismos/eikastika/964440/eidame-ti-nea-ekthesi-tou-gianni-psuhopaidi-ligo-prin-anoixei-sto-koino/

Η Σοφίκα Ελευθερουδάκη και η Ειρήνη Γρατσία έδωσαν μία συνέντευξη στον Τάκη Σκριβάνο και το Athens Voice στις 30.4.2026:

Θα ζούσατε σε μια ιστορική πολυκατοικία 100 χρόνων;

Δύο πολυκατοικίες, ένας αιώνας ζωής: Όσα έχουν δει τα κτίρια της Λουκιανού, Χάρητος και Πατριάρχου Ιωακείμ 21 στο Κολωνάκι

Θα ’τανε λίγο μετά την Κατοχή. Μια μικρούλα, 10-11 χρονών, που πριν λίγο καιρό είχε μετακομίσει με την οικογένειά της στο σπίτι της Πατριάρχου Ιωακείμ 21, επέστρεφε σπίτι κι ετοιμαζόταν να χτυπήσει το κουδούνι. Τότε είδε μια πολύ καλοντυμένη κυρία να έρχεται και να περνάει το κατώφλι της πολυκατοικίας. Ανοίγοντας η πόρτα, τρύπωσε και η μικρή μαζί της. Και της έκανε εντύπωση ο τρόπος που την κοίταξε η καλοντυμένη γυναίκα. Τελείως υποτιμητικά, σαν να της έλεγε «τι θες κι εσύ να βρίσκεσαι στον ίδιο χώρο με εμένα». Το μικρό κορίτσι ζει και σήμερα στην πολυκατοικία της Πατριάρχου Ιωακείμ. Η άλλη γυναίκα ήταν η πριγκίπισσα Αλίκη (1885-1969), η οποία επισκεπτόταν εκείνη τη μέρα τον γιατρό Δοξιάδη. Είναι μία από τις εκατοντάδες ιστορίες που έχει να πει αυτό το σπίτι, στη συμβολή των οδών Λουκιανού, Χάρητος και Πατριάρχου Ιωακείμ 21 (από εδώ η κύρια είσοδος), όπως και το απέναντι, στη γωνία Λουκιανού 34 και Χάρητος 15. (περισσότερα…)

Μια νέα εποχή ξεκίνησε για το Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο του Σχοινιά. Σε μια λαμπρή τελετή η εμβληματική εγκατάσταση παραδόθηκε πλήρως ανακαινισμένη και λειτουργική στους Έλληνες πρωταθλητές, έτοιμη να αποτελέσει ξανά το ορμητήριο για νέες διεθνείς επιτυχίες.

Η ριζική ανακαίνιση της ολυμπιακής υποδομής, η οποία δημιουργήθηκε το 2003 για τους Αγώνες της Αθήνας αλλά έκτοτε αντιμετώπιζε σοβαρά λειτουργικά προβλήματα και φθορές, υλοποιήθηκε από την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ) με την καθοριστική συμβολή και στήριξη της Alpha Bank. Στόχος της μεγάλης αυτής παρέμβασης ήταν η δημιουργία ενός σύγχρονου αθλητικού κέντρου υψηλών προδιαγραφών, αντάξιου της ιστορίας της ελληνικής κωπηλασίας.

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΜΕΝΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΚΩΠΗΛΑΤΟΔΡΟΜΙΟΥ ΣΤΟ ΣΧΟΙΝΙΑ (ΘΑΝΑΣΗΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI)

Περισσότερα:

Νέα εποχή για το Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο στο Σχοινιά -Παραδόθηκε σήμερα πλήρως ανακαινισμένο στους αθλητές (ΦΩΤΟ-VIDEO)

https://www.google.com/search?q=%CF%81%CE%B5%CE%BD%CE%B1+%CE%BC%CE%BF%CF%81%CF%86%CE%B7+%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%BA%CE%BF%CF%83+%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%81%CE%B7%CF%83&oq=rena+morfi+markos+&gs_lcrp=EgZjaHJvbWUqBwgBEAAY7wUyBggAEEUYOTIHCAEQABjvBTIHCAIQABjvBTIHCAMQABjvBTIHCAQQABjvBdIBCDc5NzlqMGo3qAIAsAIA&sourceid=chrome&ie=UTF-8#fpstate=ive&vld=cid:4bb51535,vid:4UkR210Pxow,st:0

Η ταινία «Μη γελάτε, θα σας δει ο κόσμος» είναι μια γλυκόπικρη «γυναικεία ιστορία» που ακολουθεί μια γυναίκα κοντά στα 40, την Μαρία, τις πρώτες μέρες αφότου μαθαίνει ότι είναι έγκυος.

Με πρωταγωνίστριες την Μαρία Αποστολακέα (Μαρία), την Μαντώ Γιαννίκου (στον ρόλο της αδελφής της), όπως και τον Ακύλλα Καραζήση, η ταινία μιλά για καυτά σύγχρονα ζητήματα, από τη μητρότητα και την ελευθερία επιλογής, ως το δικαίωμα της γυναίκας στο σώμα της. Αυτή η μικρή παραγωγή του Τάσου Κορωνάκη και της Laika Productions άνοιξε την περασμένη εβδομάδα στο Newman Cinema όπου προβαλλόταν μέχρι χθες, και εν καιρώ θα πραγματοποιήσει προβολές σε πολλές πόλεις και σε θερινά σινεμά (18 και 25 Μαΐου, Στέλλα)

Μαντώ Γιαννίκου – Μην γελάτε, θα σας δει ο κόσμος στο Los Angeles Greek Film Festival

Ομαδική έκθεση

Εγκαίνια Έκθεσης : Τρίτη 21 Απριλίου 2026, 19.30-21.30

Διάρκεια έκθεσης: 21 Απριλίου 2026 – 16 Μαΐου 2026

Η Γκαλερί Σκουφά με μεγάλη χαρά παρουσιάζει την καινούργια ομαδική έκθεση με τίτλο «Οι Αυτοδίδακτοι: Από τον Θεόφιλο στις μέρες μας». Η έκθεση εγκαινιάζεται την Τρίτη 21 Απριλίου, στις 19:30 – 21:30 και θα διαρκέσει μέχρι τις 16 Μαΐου 2026.

Η έκθεση χαρτογραφεί μια εικαστική διαδρομή που εκτείνεται από το έργο του Θεόφιλου έως τη σύγχρονη εικαστική έκφραση, αναδεικνύοντας τη διαχρονική παρουσία της αυτοδίδακτης δημιουργίας στην τέχνη. Πρόκειται για μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικές εποχές, όπου η ανάγκη για έκφραση υπερβαίνει τα όρια της ακαδημαϊκής εκπαίδευσης και αναδεικνύει την προσωπική διαδρομή μάθησης και δημιουργίας.

Από τη λαϊκή εικονογραφία και τη βιωματική αφήγηση έως τις σύγχρονες αναζητήσεις και τα προσωπικά ιδιώματα, η αυτοδίδακτη ζωγραφική αποκαλύπτει εκφραστικούς τρόπους που δεν υπακούουν σε κανόνες, αλλά γεννιούνται από την εσωτερική ανάγκη για δημιουργία.

Στην έκθεση συμμετέχουν τόσο παλαιότεροι, γνωστοί καλλιτέχνες, όσο και νεότεροι, καταξιωμένοι, οι οποίοι έχουν ξεχωρίσει για τη δυναμική της δουλειάς τους. Παρά τις διαφορετικές αφετηρίες και επιρροές, μοιράζονται το ίδιο πάθος για την τέχνη και την ελευθερία της έκφρασης, αποδεικνύοντας ότι η δημιουργικότητα δεν περιορίζεται από ακαδημαϊκά πλαίσια.

Σκοπός της έκθεσης ακόμα είναι να γιορτάσει την επικείμενη επέτειο εκατό ετών από την επίσημη πρώτη εμφάνιση αυτοδίδακτων καλλιτεχνών (1928-2028) στο Άσυλον Τέχνης του Νίκου Βέλμου (“Έκθεσις Ασπουδάχτων Καλλιτεχνών”). Είναι ταυτόχρονα και η πρώτη εμφάνιση του μαθητή ακόμα τότε Γιάννη Τσαρούχη, πριν καν εισαχθεί στην Σχολή Καλών Τεχνών.

Η έκθεση συνοδεύεται από εικονογραφημένο κατάλογο με εισαγωγή του Μ.Ζ. Κοπιδάκη και κείμενο των Ελένης Καλλιγά – Ν.Π. Παΐσιου που επισημαίνει την ιστορική διάσταση της πρόσληψης και της τελικής αποδοχής των αυτοδίδακτων καλλιτεχνών στην Ελλάδα.

Καλλιτέχνες της έκθεσης:

Αλέξης Ακριθάκης, Μίνως Αργυράκης, Σοφία Καλογεροπούλου, Κάππου, Φώτης Κόντογλου, Μποστ, Μαρία Πωπ, Niki de Saint Phalle, Ευγένιος Σπαθάρης, Σκλάβαινας, Ίρις Χαραμή, Θεόφιλος Χατζημιχαήλ, Αλέξης Πλάτων Χατζημιχάλης, Έρση Χατζημιχάλη, Γιώργος Χαρίδημος, Νικόλαος Α. Χριστόπουλος.

Λένα Κιτσοπούλου – Συνέντευξη: Η συγγραφέας, ηθοποιός, ζωγράφος και τραγουδίστρια μιλάει για το νέο της βιβλίο, τις θεατρικές παραστάσεις «Σωσμένος» και «Βάκχες», τη ζωή της.

Επέστρεψε με το νέο της βιβλίο «Ο συμβολισμός της λεοπάρδαλης», κάνει την τελειωμένη μάνα στον «Σωσμένο» του Βασίλη Μπισμπίκη και ετοιμάζεται για «ταραχή» με τον Λευτέρη Πανταζή στις «Βάκχες».

Έπειτα από μία δεκαετία η Λένα Κιτσοπούλου έχει ένα νέο βιβλίο για την Κική που έγινε Λάμπρος και ξαναπέφτει στον έρωτα της ζωής του, αυτόν που ως κοριτσάκι άφησε πίσω – «Ο συμβολισμός της λεοπάρδαλης» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Μετά τους μονολόγους όπου σολάρει την παράνοια της διπλανής πόρτας και τους αυτοσχέδιους διαλόγους με τον Βασίλη Μπισμπίκη στον «Σωσμένο» του Έντουαρντ Μποντ, φεύγει γρήγορα από το Cartel, γιατί αυτή την περίοδο πηγαινοέρχεται σε νοσοκομεία.

Περισσότερα στο Athens Voice:

https://www.athensvoice.gr/politismos/more-in-culture/961650/lena-kitsopoulou-sunedeuxi-gia-vivlio-o-sumvolismos-tis-leopardalis-parastaseis-sosmenos-kai-vakhes-ti-zoi-tis/

Αν οι άνθρωποι μπορούσαν να μιλήσουν απευθείας με τα ζώα, τα φυτά και τον φυσικό κόσμο,ο τρόπος με τον οποίο σκεφτόμαστε την κλιματική αλλαγή θα διέφερε και πώς; Το Goethe Institut Athen προσκαλεί το κοινό στο Ecological Translation, ένα πρότζεκτ του Alexander Damianos και της Asya Yaghmurian για την κλιματική αλλαγή και την οικολογική μετάφραση.

Το εγχείρημα θέτει καίρια και επιτακτικά ερωτήματα που αφορούν τη σχέση μας με το φυσικό περιβάλλον, την τεχνολογία, και την επικοινωνία μας με τα (μη) ανθρώπινα όντα. Περιλαμβάνει ένα διήμερο διεπιστημονικό συμπόσιο και μια εικαστική έκθεση, ενώ συνοδεύται από παράλληλες δράσεις – ένας συμμετοχικός ηχητικός περίπατος λειτουργεί ως εισαγωγή στο πρόγραμμα, το οποίο ολοκληρώνεται με μια συζήτηση.

Στην έκθεση που επιμελείται η Asya Yaghmurian παρουσιάζονται έργα οχτώ σύγχρονων

δημιουργών, συγκεκριμένα της Κυριακής Γονή, του Abelardo Gil-Fournier, της Nona Inescu, της Agata Ingarden, του Bill Kouligas, της Raffaela Naldi Rossano, της Zoë Paul και της Jenna Sutela. Στο συμπόσιο συμμετέχουν ειδικοί από τα πεδία του δικαίου, της επιστήμης, της τεχνολογίας, της πολιτικής και της τέχνης, όπως οι Κατερίνα Γρέγου, Δάφνη Δραγώνα, Armen Avanessian, Alexander Damianos, Adriaan Eeckels, Orit Halpern, Iwona Janicka, Jussi Parikka, Luke Rendell, Max Ritts, Katharina Isabel Schmidt, Pratyusha Sharma, Bernhard Siegert, Tiziana Terranova, Yvonne Volkart και Joanna Zylinska. Στον περίπατο μας καθοδηγεί η Ελένη Ρήγα. Στην καταληκτική εκδήλωση συνομιλούν η Elahe Rajabiani, ο Περικλής Τερλιξίδης και η Κατερίνα Τερλιξίδου.

Εγκαίνια: Τρίτη 28 Απριλίου, 18:00–19:00

Διάρκεια: 28 Απριλίου – 30 Μαΐου 2026

Διήμερο συμπόσιο Τρίτη 28 Απριλίου, 11:00–18:00

Τετάρτη 29 Απριλίου

https://www.ecologicaltranslation.com/home

https://www.goethe.de/ins/gr/el/sta/ath/ver.cfm?event_id=27246537&fbclid=IwY2xjawRWuUBleHRuA2FlbQIxMQBicmlkETFHam1nSnNpY05CVzBVcFVrc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHodsaR5DdQmi8FjcgndvMD091jGha_5F3B6oHW7UPXWxxqKnmTRdt3EMbxnm_aem_RAtrP8_hUAtpMLnU1AW_aQ